Έγραψαν για τον Ανδρ. Γεωργιάδη:

Ο Ανδρέας Γεωργιάδης που η ζωή του, η πρόσκαιρη, τελείωσε στις 14.10.1951, στο κρεβάτι του πόνου, όπου τον έφερε η επάρατος αρρώστια του καρκίνου που τον ταλαιπώρησε επί μακρόν, είχε πατρίδα  την εύανδρο Ήπειρο. Φεύγοντας ο πατέρας του τον ζυγόν του κατακτητή εγκαταστάθηκε  στο Αγρίνιο, όπου ήσκησεν ευδοκίμως  το επάγγελμα του αγιογράφου, το οποίο εδίδαξε και εις τους απογόνους του.  Ο Γεωργιάδης ανήκε εκ κληρονομικότητος σε οικογένεια καλλιτεχνών. Ο πάππος του, ο προπάππος του και ο πατέρας του είχαν διδαχθεί την τέχνη πλησίον διακεκριμένων ιταλών καλλιτεχνών της εποχής των.   

Δεν ήταν αυτοδίδακτος ο Γεωργιάδης, είχε φοιτήσει στην σχολή των προγόνων του. Πόσοι αγώνες όμως και πόση προσπάθεια αληθινά ηρωική δεν χρειάστηκε για να μπορέσει ο Γεωργιάδης να προσαρμόσει τα μαθήματα που πήρε από το γενεαλογικό του δένδρο προς τας απαιτήσεις της τέχνης και να πάρει το δρόμο που πήρε. Θυμάμαι ακόμη όταν ο στρατηγός Βαν Φλιτ επεσκέφθη το Αγρίνιο και μπήκε στην αίθουσα του δημοτικού συμβουλίου έμεινε με θαυμασμό μπρος στο έργο του Γεωργιάδη εξετάζοντας είναι ελαιογραφία των αδελφών Παπαστράτου που είναι ανηρτημένη εκεί και όταν με ερώτησε ποιος είναι ο φιλοτεχνήσας  αυτήν του είπα πως είναι ο Γεωργιάδης, μου είπε να τον συγχαρώ εξ ονόματος του.

Αλλά και σαν άνθρωπος ο Γεωργιάδης ανήκε  στον ευγενέστερο και  συμβολικότερο  τύπο της κοινωνικής δραστηριότητος που μπορεί να συναντήσει κανείς στην πεζότητα της σήμερον. Δεν υπήρξε καλλιτεχνική ή εκπολιτιστική ή φιλανθρωπική εκδήλωση στην πόλη μας  που να μην μετάσχει  και να μη φέρει την σφραγίδα της δραστηριότητας  του. Η διατήρησις της φιλαρμονικής Αγρινίου επί μία εικοσαετία οφείλεται εις την επιμονή του Γεωργιάδη, ο οποίος δεν έβλεπε μπροστά του ένα εμπόδιο προκειμένου να φτάσει στο αντικειμενικό σκοπό.    Και η μεταπολεμική επανασύσταση της φιλαρμονικής μας της οποίας έφερε τον τιμητικόν τίτλον του εφόρου φέρει τη σφραγίδα της προσωπικότητας του Γεωργιάδη. Ολίγαι ημέρες τον εχώριζον  από τον υγρό τάφο και από το κρεβάτι του πόνου και ζητούσε πληροφορίες για την πρόοδο των μαθητών της μουσικής σχολής.

   Η απέραντος καλοσύνη του ή ανεξικακία του η αγάπη στον πλησίον και τους φίλους του τον είχαν καταστήσει αξιαγάπητο στην κοινωνία του Αγρινίου, της οποίας αποτελούσε διακεκριμένο μέρος. Η δηκτικότητα των χαριτωμένων αστείων του και η πραότητα του χαρακτήρα του είχαν δημιουργήσει ατμόσφαιρα λατρείας στους κύκλους των φίλων του και ήσαν πάμπολλοι εκείνοι που τον τιμούσαν με την φιλία τους. Δεν είναι υπερβολή να λεχθεί ότι ο Ανδρέας Γεωργιάδης δεν θα λησμονηθεί εύκολα από τους επιζώντες φίλους του και από την κοινωνία του Αγρινίου, η οποία με άφατο λύπη τον συνόδευσε εν πρωτοφανή συγκεντρώσει στην τελευταία του κατοικία........

          Μιλτιάδης Τζάνης

(δημοσιεύτηκε στο φύλλο 21 της 22-10-1951 της "Νέας Εποχής")

 

 

 
Πρόσωπα:

Ανδρέας Γεωργιάδης

Ο Ανδρέας Γεωργιάδης γεννήθηκε στο Αγρίνιο το 1891, όπου και πέθανε το 1951. Όπως και ο  αυτοδημιούργητος πατέρα του, Δημήτρης Γεωργιάδης, ασχολήθηκε έντονα με την ζωγραφική. Από την ηλικία των 13 χρόνων  άρχισε να φιλοτεχνεί πορτρέτα και αγιογραφίες, όπως το πορτρέτο τού ήρωα Παναγιώτου και κατόπιν τις αγιογραφίες τού ναού τής Σκουτεσιάδας.

Δεν αργούν τα έργα του να κοσμήσουν τις σάλες των σπιτιών του Αγρινίου. Άπειρες είναι οι προσωπογραφίες του, που δείχνουν την   καλλιτεχνική αξία και το μεράκι του. Ασχολήθηκε, επίσης, με την πλαστική, με πιο αντιπροσωπευτικό έργο, το τιτλοφορούμενο ως ο εαυτός μου. Ο γνωστός  Αγρινιώτης γλύπτης Χρήστος Καπράλος τα πρώτα μαθήματα πλαστικής και ζωγραφικής τα πήρε κοντά στον Γεωργιάδη και τον Γεράκη.

Το εικαστικό του ταλέντο αναδείχτηκε με τις θαυμάσιες αγιογραφίες του στους ιερούς ναούς Αγίου Χριστοφόρου, Αγίας Σωτήρος και Αγίου Γεωργίου Αγρινίου. Διετέλεσε πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου τού Φιλαρμονικού Σωματείου Αγρινίου και   μέλος του Αμφικτιονικού Αδελφάτου

ΠΗΓΕΣ: Γερολυμάτος Σπ.Γεράσιμος: Αγρίνιο. Δρόμοι που γράφουν ιστορία.  Θωμόπουλος Θεόδωρος: Το Αγρίνιο από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Αθήνα 1954.

 

Ο γνωστός πίνακας του Α. Γεωργιάδη στο Δημαρχείο Αγρινίου που εικονίζει τους ευεγέργές του Αγρινίου Αδελφούς Παπαστράτου

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ...
Χρήστος  Καπράλος .....
Θόδωρος Παπαδημητρίου ....
Θύμιος Πανουργιάς ...
Γιώργος Σταθόπουλος...
Χρήστος Μποκόρος ...
Χρήστος Γαρουφαλής...
Ανδρέας Γεωργιάδης

ν

Σκίτσο του Ανδρέα Γεωργιάδη που παριστάνει τον Άγιο Βασίλειο κομίζοντα δώρα στην Αιτωλοακαρνανία, δημοσιευμένο στο πρωτοχρονιάτικο του 1930 φύλλο της εφημερίδας "Τριχωνίς"
Βλέπετε εδώ...
Νέα Εποχή 2006  

Πρώτη σελίδα | Μνήμες | Εικόνες | Αξιοθέατα | Γειτονιές