ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕς - ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ :

   Γεώργιος Ιω. Ξυνόπουλος

     Ο Γεώργιος Ξυνόπουλος υπήρξε διακεκριμένος Ακαδημαϊκός Επιστήμονας. Ήταν Καθηγητής της Ανωτάτης Βιομηχανικής Σχολής Πειραιώς.

Γεννήθηκε στο Αγρίνιο το 1885. Γόνος εκλεκτής οικογένειας του Αγρίνιου. Ο αδελφός του, Νικόλαος Ξυνόπουλος, υπήρξε διακεκριμένος δικηγόρος και ο άλλος αδελφός του Λέων Ξυνόπουλος, ο αγαπητός «Μπαρμπαλέων», επίσης εκλεκτό μέλος της κοινωνίας του Αγρίνιου.

Ο Γεώργιος Ξυνόπουλος σπούδασε νομικά και οικονομικά στα Πανεπιστήμια των Αθηνών και του Μονάχου.

Σταδιοδρόμησε ευδοκίμως στα Υπουργεία Γεωργίας, Εμπορίου και Βιομηχανίας, όπου και έφτασε στο βαθμό του Γενικού Διευθυντή, από το 1943 μέχρι το 1951.

Διετέλεσε τακτικό μέλος του Ανώτατου Συμβουλίου Δημοσίων Υπαλλήλων (Α.Σ.Δ.Υ.).

Από το 1954 διετέλεσε Καθηγητής της Μεταλλευτικής Οικονομίας, Νομοθεσίας και Πολιτικής στην Ανώτατη Βιομηχανική Σχολή του Πειραιώς. Ομιλούσε Γαλλικά, Γερμανικά και Ιταλικά.

Κατά την τριετία 1919 μέχρι 1921 διετέλεσε Διευθυντής της Ελληνικής Ύπατης Αρμοστείας της Σμύρνης υπό τον Ύπατο Αρμοστή Αριστείδη Στεργιάδη.

Έγραψε «Ιστορία του Μεταλλευτικού Δικαίου», το 1945, «Σύστημα Μεταλλευτικού Δικαίου», το 1954 και άλλα.

Οι ικανότητές του και οι δραστηριότητές του στον επιστημονικό και τον κοινωνικό και πολιτικό τομέα τον κατέστησαν ικανό και να πολιτευθεί. Και πράγματι το 1951 κατήλθε ως υποψήφιος στις Βουλευτικές Εκλογές στην περιφέρεια της Αιτωλοακαρνανίας με τη σημαία του Κόμμματος του Ελληνικού Συναγερμού, και εξελέγη.

Στην ανάμειξή του στην πολιτική σημαντικό ρόλο έπαιξε, ο, τότε, Πρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας Πουλίτσας.

Κύριος στόχος όλων, σχεδόν των πολιτικών δραστηριοτήτων του Γεωργίου Ξυνόπουλου ήταν η εκβιομηχάνιση της χώρας.

Στο διάστημα της σύντομης βουλευτικής του θητείας διετέλεσε μέλος της Επιτροπής Εξουσιοδοτήσεως της Βουλής.

Σε σχέση με την Αιτωλοακαρνανία, τα θέματα που ιδιαίτερα τον ενδιέφεραν, ως εκ της επιστημονικής ειδικεύσεώς του, ήταν τα έργα της αξιοποίησης του υδάτινου πλούτου του Αχελώου και επίσης η αξιοποίηση των όποιων κοιτασμάτων πετρελαίου στην περιοχή, για τα οποία πολύς θόρυβος είχε ξεσηκωθεί την εποχή εκείνη.

Ασφαλώς, το κύριο ενδιαφέρον του, πολιτικό και επιστημονικό, το απορροφούσε η, κατά το δυνατόν, καλύτερη αξιοποίηση του μεταλλευτικού πλούτου της χώρας. Οι λιγνίτες στην Πτολεμάίδα και η τυχόν ύπαρξη αποθεμάτων χρυσού στην περιο­χή του Γαλλικού ποταμού στη Μακεδονία ήταν από τα θέματα που, ιδιαίτερα, τον απασχόλησαν.

Όμως η περαιτέρω πολιτική του καριέρα δεν είχε εμφανή συνέχεια. Δεν είχε την αναμενόμενη συνέχεια. Πιθανόν για λόγους δικής του επιλογής. Ενδεχομένως και για λόγους πέραν της δικής του θέλησης. Ίσως και το πιθανότερο αυτό.

Οπωσδήποτε πάντως, οι σχέσεις του με το Αγρίνιο και την Αιτωλοακαρνανία ήταν πάντοτε άριστες, ο ίδιος είχε επαρκή ενημέρωση και επίγνωση για τα προβλήματα της περιφέρειάς του, είχε μαχητικότητα και κυρίως δημοτικότητα και το ενδιαφέρον του για την πολιτική υπήρξε αμείωτο.

Δημ. Τζιμας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια:

Ο Γεώργιος Ξυνόπουλος, του Ιωάννου (1885-1969) ήταν σπουδαίος Έλληνας δημόσιος λειτουργός, επιστήμονας και βουλευτής. Ήταν ο θεμελιωτής του Μεταλλευτικού Δικαίου στην Ελλάδα.

Γεννήθηκε στο Αγρίνιο το 1885. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και το 1911 εισήλθε στο Δημόσιο, πρώτος στον διαγωνισμό γραμματέων του μόλις τότε συσταθέντος Υπουργείου Γεωργίας, Εμπορίου και Βιομηχανίας, (που μετονομάστηκε αργότερα Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας). Κατά την τριετία 1919 – 1921 υπηρέτησε αποσπασμένος ως Διευθυντής της Ύπατης Αρμοστείας στη Σμύρνη, όπου κατά την επίσημη διαπίστωση του τότε αρμοστή Αρ. Στεργιάδη έφερε «θαυμάσια εις πέρας εν των μεγαλυτέρων έργων της εν Σμύρνη Ελληνικής Διοικήσεως, ήτοι την παλλινόστησιν και εις τας εστίας των εγκατάστασιν των από του 1914 και μετέπειτα εκδιωχθέντων υπό των Νεοτούρκων, Μικρασιατών Ελλήνων».

Στη συνέχεια παρακολούθησε ιδιαίτερα νομικά και οικονομικά μαθήματα στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου μετά των οποίων στην επιστροφή του ασχολήθηκε ιδιαίτερα με τη σμύριδα Νάξου όπου το 1927 εξέδωσε το πρώτο του σπουδαίο σύγγραμμα «Μελέτη περί Ναξίας σμύριδος». Το 1943, κατά τη διάρκεια της κατοχής, προήχθη σε γενικό διευθυντή του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας στο οποίο και υπηρέτησε μέχρι το 1951 όπου τότε εξελέγη τακτικό μέλος του Ανωτάτου Συμβουλίου Δημοσίων Υπηρεσιών (ΑΣΔΥ) από το οποίο όμως παραιτήθηκε τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους όταν εκλέχθηκε βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας.

Το 1950 υπήρξε ο εισηγητής της συσταθείσης τότε επιτροπής για τη σύνταξη Σχεδίου Μεταλλευτικού Δικαίου του οποίου υπήρξε και ο θεμελιωτής των βάσεων όλων των περί αυτού ζητημάτων διακρινόμενος για την ευφυΐα και κρίση του.
Τον Δεκέμβριο του 1952 διορίσθηκε γενικός γραμματέας του Υπουργείου Βιομηχανίας, διορισμό τον οποίο όμως δεν αποδέχθηκε, παραμένοντας Γενικός Διευθυντής των Μεταλλείων του Υπουργείου Βιομηχανίας. Από τον Μάρτιο του 1953 ανέλαβε καθηγητής του Μεταλλευτικού Δικαίου και της Μεταλλευτικής Οικονομίας στην Ανωτάτη Βιομηχανική Σχολή.

Δημοσίευσε πληθώρα άρθρων, διατριβών και γνωμοδοτήσεων επί μεταλλευτικών θεμάτων σύμφωνα με τα οποία ομολογουμένως διαμορφώθηκε κατά το πλείστον η Διοικητική νομολογία ως και αυτή των Τακτικών Δικαστηρίων επί ομοίων ζητημάτων. Υπήρξε επίσης συνεργάτης του Νεώτερου Εγκυκλοπαιδικού Λεξικού Ηλίου, μέλος της Χριστιανικής Ένωσης Επιστημόνων, θέση από την οποία έκανε και πολλές διαλέξεις χριστιανοκοινωνικού περιεχομένου.
Ο Γεώργιος Ξυνόπουλος τιμήθηκε από την Πολιτεία όσο λίγοι. Τιμήθηκε από δύο Βασιλείς και από ένα πλήθος πνευματικών ιδρυμάτων ελληνικών και ξένων. Τα δε συγγράμματά του αποτελούν μέχρι σήμερα πολύτιμο οδηγό και κοινό κτήμα στην επιστήμη και στη πράξη των διοικητικών υπηρεσιών, δικαστηρίων και αστυνομικών Αρχών. Ο Γεώργιος Ξυνόπουλος πέθανε στην Αθήνα στις 25 Φεβρουαρίου του 1969.

Αδελφός του, (πρεσβύτερος), ήταν ο Νικόλαος Ξυνόπουλος ανώτατος δικαστικός λειτουργός.

Συγγραφικό έργο

Από το πλούσιο συγγραφικό του έργο που αποτελούν επιστημονικά συγγράμματα, γνωμοδοτήσεις, πορίσματα και ερμηνείες ξεχωρίζουν:

  • "Μελέτη περί Ναξίας σμύριδος" (1927)
  • "Θέματα Μεταλλευτικού Δικαίου" (1944)
  • "Ιστορία Μεταλλευτικού Δικαίου και πορίσματα εκ ταύτης" (1945)
  • "Σύστημα Μεταλλευτικού Δικαίου" (1954) κ.ά.

Πηγές

  • "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.14ος, σελ.734
  • "Ελληνική Μεταλλευτική Νομοθεσία" Γ. Καββαδά, σελ.9 (αφιέρωμα)