Τρίτη, 14. Ιουλίου 2009
 

 

 Σχόλια και σημειώσεις ενός Αιτωλού

 

Η εκτροπή και οι παρεκτραπέντες


ΤΑ ΠΟΤΑΜΙΑ συνήθως ενώνουν. Αντίθετα, ο Αχελώος, το μεγάλο ποτάμι της χώρας μας, δίχασε. Δίχασε τη χώρα (Δυτική Στερεά και Θεσσαλία), δίχασε το κοινοβούλιο (πλειοψηφίες και μειοψηφίες), δίχασε τα πολιτικά κόμματα (ο Συνασπισμός αντίθετος), δίχασε εσωκομματικά (ανταρσίες στην κομματική γραμμή Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ). Ούτε καν τοπικούς βουλευτές, τους βουλευτές της Αιτωλοακαρνανίας, ένωσε. Όλη η Ελλάδα, ή σχεδόν όλη, υπέρ της εκτροπής. Φυσικά, πλην Αιτωλοακαρνάνων ("πλην Λακεδαιμονίων", θα έλεγε κάποιος), που εμφανίστηκαν ως άτακτοι παρεκτραπέντες μαθητές, άξιοι τιμωρίας. Το θέμα όμως που γενικότερα τίθεται, ένα τουλάχιστον από τα θέματα που τίθενται, είναι και αυτό των ορίων της ανάπτυξης. Δηλαδή, πότε άραγε η προστασία του περιβάλλοντος αποτελεί φραγμό στην οικονομική ανάπτυξη;. Ποιοί άραγε θα κρίνουν και θα αποφασίζουν γι αυτό; Άραγε αυτοί που αναπτύσσονται ή αυτοί που θυσιάζονται στο βωμό της ανάπτυξης; Και οι τρίτοι, αυτοί που θα έλθουν μετά από εμάς; Δυστυχώς θα έχουν θυσιασθεί από όλους μας!. Θα έχουν θυσιαστεί, πριν προλάβουν να κατηγορήσουν εκείνους που αποφάσισαν. Θα έχουν θυσιασθεί και από εμάς, αφού ούτε εμείς τολμήσαμε να τους κατηγορήσουμε ή να τους αποδοκιμάσουμε. Αφού με μακαριότητα, ως αμέτοχοι θεατές, είμαστε κλεισμένοι στο κόσμο των μικροσυμφερόντων μας και νομίζουμε ότι απολαμβάνουμε το ασφυκτικό παρόν. Ενώ το μέλλον έρχεται ζοφερό, πριν καλά καλά το σκεφτούμε.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Νέα Εποχή 2006  

Πρώτη σελίδα | Μνήμες | Εικόνες | Αξιοθέατα | Γειτονιές