ΓΕΓΟΝΟΤΑ KΑΙ ΚΡΙΣΕΙΣ

Τα γεγονότα είναι ιερά, οι κρίσεις ελεύθερες


ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΕΚΦΡΑΣΗΣ

Κατά την περίφημη μειοψηφία του μεγάλου αμερικανού δικαστή Ο. W. Holmes στην υπόθεση R. Schwimmer: ... αν υπάρχει κάποια συνταγματική αρχή που επιβάλλει μεγαλύτερη προσήλωση από τις άλλες, αυτή είναι η αρχή της ελευθερίας της σκέψης - και συνακόλουθα της έκφρασής της. Όχι της ελευθερίας της σκέψης γι' αυτούς που συμφωνούν μαζί μας, αλλά της ελευθερίας για τη σκέψη την οποία μισούμε....

 

 

 

Σημειώσεις και σχόλια ενός Αιτωλού

 

Η υποβάθμιση του Αχελώου


Είναι κοινώς γνωστό ότι τα μεγάλα ποτάμια, όπως ο Αχελώος, αποτελούν  πηγή ζωής και  είναι συντελεστές παραγωγικής και οικονομικής γενικότερα ανάπτυξης. Δυστυχώς φαίνεται ότι δεν είναι εξ ίσου κατανοητό ότι επί πλέον έχουν και μοναδική φυσική  και αισθητική υπόσταση και αξία. Έτσι στις σύγχρονες ανεπτυγμένες κοινωνίες, ενώ  αποτελεί πρόβλημα και και γίνεται αντικείμενο συζητήσεων το ζήτημα της κατανομής της κατανάλωσης του νερού που τα ποτάμια αυτά μεταφέρουν, κατανομής ανάμεσα στη γεωργία, στη βιομηχανία, στους άλλους οικονομικούς κλάδους (τουρισμός κ.λπ.) και στην οικιακή χρήση, αντίθετα η φυσική, πολιτισμική  και αισθητική υπόσταση και αξία τους συνήθως δεν λαμβάνεται υπ όψιν, ιδιαίτερα στους πολιτικούς και οικονομικούς σχεδιασμούς. Αποτέλεσμα: Η πολιτική διαχείριση του νερού που μεταφέρουν να γίνεται μόνο με κοντόθωρα οικονομικά και ωφελιμιστικά κριτήρια, που μακροπρόθεσμα ζημιώνουν αντί να ωφελούν. Ζημιώνουν γιατί ακρωτηριάζουν την φυσική τους υπόσταση, προσβάλλουν το περιβάλλον που δημιουργήθηκε από αυτά και γύρω από αυτά, προσβάλλουν τελικά τον ίδιο τον άνθρωπο στις πολιτισμικές και τις αισθητικές του αξίες.

Γιατί βέβαια η προσβολή του περιβάλλοντος δεν συντελείται μόνο με πράξεις ή   παραλείψεις που ρυπαίνουν ή μολύνουν, αλλά και με εκείνες που υποβαθμίζουν  ή   επιφέρουν άμεσα ή έμμεσα δυσμενείς γενικότερα επενέργειες, τόσο στα ίδια τα περιβαλλοντικά αγαθά, όσο και στον άνθρωπο γενικότερα, που είναι ο τελικός αποδέκτης αυτών των ενεργειών και του οποίου καταφρονούνται οι πολιτισμικές και αισθητικές του αξίες. 

  Με αυτές τις εκτιμήσεις η επιχειρούμενη εκτροπή του Αχελώου στον Θεσσαλικό  κάμπο είναι πολιτική απόφαση που λαμβάνεται  με κοντόθωρα κριτήρια και αντιμετωπίζει τον ποταμό όχι σαν φυσική και αισθητική υπόσταση, αλλά σαν δεξαμενή νερού έτοιμη να υπηρετήσει όχι βέβαια την επιβίωση λιμοκτονούντων αγροτών της Θεσσαλίας, αλλά τον πλουτισμό των γεωργικών επιχειρήσεων των κατοίκων του κάμπου εκείνου.

 

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ & ΣΧΟΛΙΑ...

Νέα Εποχή 2006  

Πρώτη σελίδα | Μνήμες | Εικόνες | Αξιοθέατα | Γειτονιές