Το Πανεπιστήμιο Δυτικής Ελλάδος

Η κυβερνητική ανακοίνωση και η τροπολογία που κατατέθηκε στην Βουλή, που προβλέπουν την ίδρυση αυτόνομου πια Πανεπιστήμιου στην Δυτική Ελλάδα, με έδρα το Αγρίνιο, χαροποίησαν την τοπική κοινωνία. Δημιούργησαν όμως και μεμψίμοιρες σκέψεις και συζητήσεις όσων θα ήθελαν την έδρα στο Μεσολόγγι ή σε άλλους Νομούς. Αλλά  βέβαια η Κυβέρνηση άφησε και γι αυτούς ένα ανοιχτό παραθυράκι για μελλοντική ίδρυση παραρτημάτων ή σχολών του υπό ίδρυση αυτόνομου Πανεπιστημίου Δυτικής Ελλάδος και στις άλλες πόλεις της Αιτωλοακαρνανίας (λ.χ.  Ναύπακτο, Αμφιλοχία, Θέρμο κλπ)  και πόλεων των γειτονικών Νομών (λ.χ. Πύργο, Λευκάδα κλπ). Αυτά επιβεβαίωσε περιχαρής ο επί της Υγείας Αιτωλοακαρνάνας υφυπουργός, ο οποίος βέβαια, κατά τα Ελληνικά ειωθότα, έβαλε το χεράκι του. Για να αποδειχθεί άλλη μια φορά  δυστυχώς ότι εάν δεν έχεις «μπάρμπα στην Κορώνη» δεν κάνεις τίποτε όσο και να σε πνίγει το δίκιο. Είτε το δίκιο αφορά μια τοπική κοινωνία, είτε έναν μεμονωμένο πολίτη. Όλα δυστυχώς σε τούτη την πολιτεία αντιμετωπίζονται και «επιλύονται» εξατομικευμένα και εντοπισμένα, συμφεροντολογικά και αποσπασματικά, αυτοσχέδια και ιδιωτικά.

Είναι πράγματι τουλάχιστον χαριτωμένο να προβλέπεται, πριν από την ίδρυση και την λειτουργία ενός πανεπιστημίου, η ίδρυση παραρτημάτων, σχολών και τμημάτων του σε γειτονικές πόλεις. Ωσάν σήμερα να ιδρύεται το πρώτο εν Ελλάδι Πανεπιστήμιο και υπάρχει έλλειψη ιδρυμάτων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Έτσι αφελώς προσπαθούν να καθησυχάσουν τις φωνές δυσαρέσκειας και διαμαρτυρίας, φωνές που όφειλαν να μη υψωθούν (εάν η κοινωνία μας είχε συνοχή και κοινωνική αλληλεγγύη) ή να μη ληφθούν υπ όψη, εάν επρόκειτο για μια σοβαρή απόφαση. Αλλά το Ελληνικό κράτος είναι παραδομένο σε τοπάρχες και αλληλοϋπονομευόμενους πολιτικούς, που θέλουν να εξασφαλίσουν την επανεκλογή των ιδίων και την διαδοχή τους από τους απογόνους τους.