Περί τρομοκρατίας
Τα τελευταία
θλιβερά γεγονότα, εδώ και
αλλού, αλλά και τα παλαιότερα
αιματηρά γεγονότα στο Λονδίνο, που αποτελούν συνέχεια των γεγονότων της Νέας
Υόρκης, της Μαδρίτης κλπ, φαίνεται ότι επιβεβαιώνουν την άποψη εκείνων που
υποστηρίζουν (μεταξύ αυτών ο καθηγητής Τσουκαλάς) ότι ήδη έχουμε μπεί για τα
καλά σε περίοδο πολέμου. Μεταξύ ποίων; Ανάμεσα σε εκείνους που δεν έχουν παρά να
χάσουν και σε εκείνους που δεν έχουν τίποτε να κερδίσουν, ανάμεσα σε εκείνους
που αμύνονται για τα κεκτημένα τους και εκείνους που δεν δικαιούνται να ελπίζουν
ότι θα αποκτήσουν ποτέ τίποτε. Χαρακτηριστικά του πολέμου: Ο πόλεμος που
προχωράει ακάθεκτος δεν είναι ούτε πόλεμος θέσεων ούτε πόλεμος κινήσεων ανάμεσα
σε δύο οργανωμένες τάξεις, ή μερίδες. Οι «κοινώς επικίνδυνοι» εξεγερμένοι δεν
επιδιώκουν τη νίκη, δεν επιθυμούν τη κατάληψη της εξουσίας, δεν προσβλέπουν στην
αλλαγή του κόσμου επί τα βελτίω, δεν κινούνται από ευγενή κίνητρα, δεν έχουν
στόχους, στρατηγικές ή τακτικές, δεν κατατείνουν καν στην προαγωγή των ατομικών
συμφερόντων τους.
Είναι ο
πρωτόφαντος πόλεμος της εν γένει διαλυτικής αταξίας ενάντια στην εν γένει
ανυπόφορη τάξη, ο πόλεμος της αναίτιας κραυγής ενάντια στο αποπνικτικό αιτιώδες,
είναι η εκδίκηση του άμορφα παράλογου ενάντια στην κατ' επίφαση λογική της
τετράγωνα αυτάρεσκης ενιαίας σκέψης. Είναι όμως και ο πόλεμος όπου, σε τελική
ανάλυση, όλοι οι μετέχοντες άγονται να ενεργούν αντιδραστικά και αντιορθολογικά.
Θύματα και θύτες υπερθεματίζουν στην παρανοϊκή προετοιμασία του επερχόμενου
Αρμαγεδδώνα. Τόσο οι επιβήτορες σκορπιοί, που δεν μπορούν να επιζήσουν παρά
ρουφώντας το αίμα των θυμάτων τους, όσο και οι παρορμητικά αμυνόμενοι ή
αντεπιτιθέμενοι βάτραχοι που γνωρίζουν ότι σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να
ωφεληθούν από τη θανάτωση του σκορπιού, βρίσκονται σε αδιέξοδο.
Σε όλα αυτά
προστίθεται η στάση των θεατών αυτού του πολέμου, του ανώνυμου πλήθους των
πολιτών, από το οποίο προέρχονται τα αθώα θύματα. Στάση απάθειας, τις
περισσότερες φορές.
|
