Σημειώσεις και σχόλια ενός Αιτωλού

Γράφει ο Γιάννης Βλασόπουλος

Μαχητικό ήθος

Η ανταρσία και  η ανα-τροπή είναι μορφές επαναστατικότητας, που ταιριάζουν στην φύση της νεότητας. Εννοείται μιας αμίαντης νεότητας. Μιας νεότητας αμίαντης από τις καθιερωμένες συμπεριφορές της  καθημερινής συμβατικότητας. Μιας νεότητας που διαθέτει τόλμη. Που τολμάει να αρθρώσει, στον κόσμο που βρήκε, την δική της αλήθεια. Ή τουλάχιστον αυτό που νομίζει ως μια άλλη αλήθεια. Και ζητάει με βάση την αλήθεια της να αναδιατάξει τον κόσμο. Την ζωή και τον κόσμο.  

Αλλά η τόλμη να λέει κανείς την αλήθεια πληρώνεται συνήθως με βαρύ τίμημα. Πάντως πληρώνεται. Και αυτοί που λένε την δική τους αλήθεια δεν αποφεύγουν την πληρωμή του τιμήματος. Δεν νοιάζονται καν για το τίμημα. Δεν το μετράνε. Δεν κρύβονται πίσω από την ανωνυμία και πίσω από τις μάσκες, τις κουκούλες και τις ανώνυμες ή και επώνυμες, πλην αόρατες, οργανώσεις. Άλλοι είναι εκείνοι που την υπολογίζουν και την μετράνε. Αυτούς τους άλλους το μίασμα της καθημερινής κοινωνικής συμβατικότητας τους έχει ήδη εμποτίσει. Η «αλήθεια» τους και όταν δεν είναι πλαστή είναι μια αυθαιρεσία που εκφέρεται με ευκολία, χωρίς κανένα κόστος, την κρίνει κανείς με συγκατάβαση και την προσπερνά. 

Εξ άλλου, κανένας δεν μπορεί να ισχυρισθεί ότι εκφράζει την απόλυτη αλήθεια ή έστω την δική του αλήθεια, εάν η αλήθεια του είναι μόνο απλό διανοητικό κατασκεύασμα. Αν δεν είναι ταυτόχρονα  οργανωμένη στο αξιακό σύστημα των ιδεών του, έτσι ώστε να ταυτίζεται κανείς μαζί της. Εάν δηλαδή δεν είναι σωματοποιημένη. Τότε είναι πραγματικά προκλητική, ανατρεπτική και επώδυνη. Επώδυνη και για εκείνο που την αρθρώνει και για εκείνον στον οποίο απευθύνεται. Επώδυνη, σκληρή  και εν δυνάμει λυτρωτική.    

*********