Σημειώσεις και σχόλια ενός Αιτωλού

Γράφει ο Γιάννης Βλασόπουλος

H βία

Τα πρόσφατα κρούσματα βίας που ενδημούν πιά στην χώρα μας και προέρχονται από πολλές πλευρές, κομματικά αλλά και πολιτικά αντίθετες, προκάλεσαν πολλή συζήτηση και πυροδότησαν διαμάχες στο κoινοβούλιο αλλά και στον τύπο. Ένα διεισδυτικό άρθρο του Κορνήλιου Καστοριάδη, που καταχωρούμε σε άλλη μας σελίδα (βλέπετε εδώ), επαναφέρει και πάλι στην επικαιρότητα το έργο και τις απόψεις του μεγάλου αυτού Έλληνα φιλοσόφου και μελετητή των κοινωνικών φαινομένων. Εκείνο που πρέπει κανείς να επισημάνει είναι το ότι όλες οι μορφές βίας μπορεί μεν να έχουν τα χαρακτηριστικά της παράνομης συμπεριφοράς και να πηγάζουν από το εγγενές στην ανθρώπινη φύση μίσος (μίσος προς τους άλλους και μίσος προς τον ίδιο τον εαυτό μας), πλην όμως η ρατσιστική βία έχει ιδιαίτερα ποιοτικά χαρακτηριστικά. Όπως υποστηρίζει στο άρθρο του o Καστοριάδης, "το κύριο και καθοριστικό χαρακτηριστικό του ρατσισμού είναι η «μη μετατρεψιμότητα» του άλλου. Ο θρησκευτικά μισαλλόδοξος δέχεται με χαρά τον προσηλυτισμό των απίστων, ο «λογικά» εθνικιστής χαίρεται όταν ξένα εδάφη προσαρτώνται στη χώρα του και οι κάτοικοί τους «αφομοιώνονται» Δεν είναι όμως τέτοια η περίπτωση του ρατσιστή. Οι γερμανοί εβραίοι θα ήθελαν να παραμείνουν πολίτες του Τρίτου Ράιχ· αλλά οι ναζιστές ούτε να το ακούσουν. Ακριβώς γιατί στην περίπτωση του ρατσισμού το αντικείμενο του μίσους πρέπει να είναι «μη μετατρέψιμο». Γι' αυτό ο ρατσιστής επικαλείται ή εφευρίσκει δήθεν φυσικά (βιολογικά), άρα μη μετατρέψιμα, χαρακτηριστικά του αντικειμένου του μίσους του: το χρώμα του δέρματος του, τα διακριτικά γνωρίσματα του προσώπου του".

Ο Αιτωλός, 18/1/13

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ:

ΓΕΓΟΝΟΤΑ & ΚΡΙΣΕΙΣ:  

Τα γεγονότα είναι ιερά, οι κρίσεις ελεύθερες

 

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΕΚΦΡΑΣΗΣ:

Κατά την περίφημη μειοψηφία του μεγάλου αμερικανού δικαστή Ο. W. Holmes στην υπόθεση R. Schwimmer: «... αν υπάρχει κάποια συνταγματική αρχή που επιβάλλει μεγαλύτερη προσήλωση από τις άλλες, αυτή είναι η αρχή της ελευθερίας της σκέψης - και συνακόλουθα της έκφρασής της. Όχι της ελευθερίας της σκέψης γι' αυτούς που συμφωνούν μαζί μας, αλλά της ελευθερίας για τη σκέψη την οποία μισούμε...».