Σημειώσεις και σχόλια ενός Αιτωλού

Γράφει ο Γιάννης Βλασόπουλος

H 9η Μαΐου


"Έφεξε και νύχτωσε.."

 

"Ύπνε που παίρνεις τα παιδιά πάρε και τον πατέρα" Η Χρυσούλα Σπυρέλη είναι γνωστή για τα βιβλία που έχει εκδώσει, τις φιλολογικές μελέτες της που έχουν δημοσιευτεί σε περιοδικά, αλλά και την εν γένει γόνιμη παρουσία της στα πολιτιστικά δρώμενα του τόπου μας. Η ποίηση ήταν πάντα στην κορυφή των ενδιαφερόντων της, όχι μόνο από την σκοπιά της κριτικής (βλέπε "Τα ποιήματα του Αθ. Κυριαζή (1887-1950), συμβολή στην επαναξιολόγηση των ελασσόνων του Μεσολογγίου"), αλλά και της δημιουργίας (βλ. ποιητικές συλλογές «Χρωματικές ενδείξεις» και  "Τηλε-φάος").

 

Έτσι σήμερα η κυκλοφορία από τις εκδόσεις γράμμα του έργου της «Ύπνε που παίρνεις τα παιδιά πάρε και τον πατέρα», σε ένα πολύ κομψό μικρό βιβλίο, που το αφιερώνει «στους συλλέκτες της προφορικής μαρτυρίας των αφανών», επιβεβαιώνει όχι μόνο τη συνέχεια των ενδιαφερόντων της, αλλά και την αναπτυγμένη ευαισθησία με την οποία προσεγγίζει τα θέματά της.

 

Αλλά βέβαια η αξία του έργου της δεν είναι τα θέματά της. Είναι η ποιότητα και η συγκρότηση (η μορφή) της γραφής της. Μιας γραφής που συνδυάζει την δημοτική παράδοση και τον ελεύθερο στίχο. Ο συνδυασμός αποδεικνύεται άκρως επιτυχής αφού ο στίχος της δημοτικής ποίησης μπολιάζεται με τον εσωτερικό ρυθμό του ελεύθερου στίχου και αποκτά έτσι ο στίχος  μια ξεχωριστή πολύ προσωπική ποιότητα και ιδιαιτερότητα. Παράλληλα, η μορφή του έργου με τα εμβόλιμα σπαράγματα σύγχρονων ποιητών, αλλά ιδίως τα εμβόλιμα του πεζού κειμένου της προφορικής μαρτυρίας των αφανών ηρώων της ποιήτριας, δίνουν μη συνήθεις διαστάσεις στο εγχείρημα. Θα λέγαμε ότι του δίνουν την αίσθηση ενός λιμπρέτου για ορατόριο.  Έτσι, στην κατάληξη του έργου,  η πεζή φράση «..δεν είναι τίποτα η ζωή. Έφεξε και νύχτωσε…», ανυψώνεται σε υψηλή ποιητική σφαίρα.

Ο Αιτωλός, Μάϊος 2015

 

 


 

 


 
 

Πολιτικά

Η πατρίδα μας είναι βιώσιμη;

Επικίνδυνες οξύτητες

Υπέρ του ψεύδους και του ψόγου

Οικονομία και πολιτισμός

Η οικονομική κρίση, κρίση πολιτισμού;

Περί τρομοκρατίας

Η βία, η σύνεση και τα συνθήματα

Η βία και η νομιμοποίησή της

 Μικροπολιτικά

Μεμψιμοιρίες

Προτιμότερος ο κυνισμός

Δύναμη ή αδυναμία;

Διαφορές

Για την Παλαιστίνη

Τα προεκλογικά

Νέες εξορίες

Έγκλημα και τιμωρία

Η δίκη του Σαντάμ

 
   
 
 
   Ο Πολιτισμός  
   
 
 
  Περιβάλλον
 
 
   
 
 
   Τα Πρόσωπα
 
 
   
 
 
 

Της Δικαιοσύνης

 

Συνέπεια

Αυτοκτονία - απάντηση

Τι μας ανησυχεί

Έγκλημα και τιμωρία

Η βία και η νομιμοποίησή της

Περί τρομοκρατίας

Υπέρ του ψεύδους και του ψόγου

Η δίκη του Σαντάμ

 
   
 
 
 

Η Παιδεία

 

Η προτομή του Χατζόπουλου

Πανεπιστήμιο Δυτικής Ελλάδο

Τι μας ανησυχεί

Ξενόγλωσσες αφίσες

Παιδεία

Αξιοποίηση Καπναποθηκών

Λαμπρές εξαιρέσεις

Τα εγγενή όρια της ελευθερίας του λόγου

 

 
   
 
 
 

Του Δήμου

 

Ο συνήγορος του δημότη

Ονοματοδοσίες οδών

Η προτομή του Χατζόπουλου

Ξενόγλωσσες αφίσες

Αξιοποίηση Καπναποθηκών

Εκλογές με ελπίδες

Η μοίρα της Μαρίας Δημάδη

Το Αγρίνιο "μαρτυρική πόλη";

 
   
 
 
   
   
 

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ:

ΓΕΓΟΝΟΤΑ & ΚΡΙΣΕΙΣ:  

Τα γεγονότα είναι ιερά, οι κρίσεις ελεύθερες.

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΕΚΦΡΑΣΗΣ:

Κατά την περίφημη μειοψηφία του μεγάλου αμερικανού δικαστή Ο. W. Holmes στην υπόθεση R. Schwimmer: «... αν υπάρχει κάποια συνταγματική αρχή που επιβάλλει μεγαλύτερη προσήλωση από τις άλλες, αυτή είναι η αρχή της ελευθερίας της σκέψης - και συνακόλουθα της έκφρασής της. Όχι της ελευθερίας της σκέψης γι' αυτούς που συμφωνούν μαζί μας, αλλά της ελευθερίας για τη σκέψη την οποία μισούμε...».