Σημειώσεις και σχόλια ενός Αιτωλού

Γράφει ο Γιάννης Βλασόπουλος

Ποιος δάσκαλος;

Aπό τις πρώτες ημέρες που βρέθηκε στο τιμόνι του υπουργείου Παιδείας, ο Νίκος Φίλης ανακοίνωσε την πρόθεσή του να προχωρήσει σε αναμόρφωση του εκπαιδευτικού συστήματος. Στο πλαίσιο αυτό ανήγγειλε και την έναρξη εθνικού διαλόγου. Το μήνυμά του ήταν ότι «οι οικονομικές δυσκολίες δεν πρέπει να μας αποθαρρύνουν από τα οράματα για μεγάλες αλλαγές». Τι σημαίνει «εθνικός διάλογος» και με ποιους και με ποιο τρόπο διεξάγεται; Είναι ένα θέμα. Όπως και τίνων τα οράματα για μεγάλες αλλαγές υπαινίσσεται ο Υπουργός. Λόγος να γίνεται!  Διερωτάται όμως κανείς ποιο είναι το κρίσιμο σημείο της αναμόρφωσης του εκπαιδευτικού συστήματος; Είναι άραγε, όπως λέγεται, η κατάργηση των παρελάσεων; Η αλλαγή του τρόπου διδασκαλίας των θρησκευτικών; Η κατάργηση της αριστείας; Δεν θα απέρριπτε κανείς  συλλήβδην όλα αυτά ή άλλα ως αντικείμενα διαλόγου. Όμως ποιος θα αμφισβητούσε ότι το κλειδί της όποιας αναμόρφωσης είναι η ποιότητα του διδασκαλικού προσωπικού. Η ποιότητα του δασκάλου, που φαίνεται να απουσιάζει από τα θέματα του διαλόγου. Δηλαδή, πώς είναι σήμερα και πώς τον θέλουμε για τα παιδιά μας. Μήπως θα ήταν προτιμότερος ένας δάσκαλος που θα δίδασκε με οδηγό όχι τις επιταγές του εκάστοτε κυρίαρχου πολιτικού φρονήματος, που δημιουργεί και μια αντίστοιχη κρατούσα ηθική, αλλά  τον δάσκαλο εκείνο που θα δίδασκε με οδηγό την προσωπική (ατομική) του συνείδηση και το χρέος του ως δασκάλου προς τη νέα γενιά. Θα προτιμούσα μάλιστα  τον θαρραλέο, έστω και αιρετικό (όχι με την στενή θρησκευτική έννοια) δάσκαλο, που μπορεί να μεταδίδει γνώση ως απόσταγμα της ψυχής του. Που μπορεί να μεταδίδει ερεθίσματα και μέθοδο αντίληψης και επεξεργασίας του μαθησιακού αντικειμένου.  Όχι τον δημοσιοϋπαλληλάκο που μεταδίδει πληροφορίες, «τοις κείνων ρήμασι πειθόμενος». Εννοείται δε, ότι «εκείνοι» δεν είναι πάντοτε οι πολιτικά κρατούντες. 

 

                                                                                                                          Ο Αιτωλός

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ:

ΓΕΓΟΝΟΤΑ & ΚΡΙΣΕΙΣ:  

Τα γεγονότα είναι ιερά, οι κρίσεις ελεύθερες

 

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΕΚΦΡΑΣΗΣ:

Κατά την περίφημη μειοψηφία του μεγάλου αμερικανού δικαστή Ο. W. Holmes στην υπόθεση R. Schwimmer: «... αν υπάρχει κάποια συνταγματική αρχή που επιβάλλει μεγαλύτερη προσήλωση από τις άλλες, αυτή είναι η αρχή της ελευθερίας της σκέψης - και συνακόλουθα της έκφρασής της. Όχι της ελευθερίας της σκέψης γι' αυτούς που συμφωνούν μαζί μας, αλλά της ελευθερίας για τη σκέψη την οποία μισούμε...».