Έρη Σταυροπούλου: Όψεις του γενεθλίου τόπου στη λογοτεχνία του Κ. Χατζόπουλου
Κ. Τριανταφυλλίδη: "Ο Κ. Χατζόπουλος και το πνεύμα της μουσικής"
Μάρκου Γκιόλια: "Κωνσταντίνος Χατζόπουλος"
Μπάδα Κωνσταντίνα: Η Πολιτισμική κληρονομιά της Αιτωλοακαρνανίας, προστασία και προτάσεις αξιοποίησης (πολιτιστικός τουρισμός).
Κατερίνα Κορρέ - Ζωγράφου: Ο Λαϊκός πολιτισμός της Αιτωλ/νίας
Κ. Στεργιόπουλου: "Η Κινέζικη ποίηση και η περίπτωση του Π. Δήμα"
Γιάννη Βλασόπουλου: "Πέτρου Δήμα: Ολίγο φως και μακρινό..."
Χρυσούλας Σπυρέλη: ΑΘ. Γ. ΚΥΡΙΑΖΗΣ, Ένας Ρουμελιώτης ποιητής του Μεσοπολέμου
Ντίνου Χριστιανόπουλου: "Ένα περιστατικό με τον Θανάση Κυριαζή"
Κώστα Τριανταφυλλίδη: "Η Ποίηση της πέτρας"
Χρυσούλα Σπυρέλη: Θ. Παπαθανασόπουλος Αγρίνιο 1948
Χρυσούλα Σπυρέλη: Ο Ποιητής Γιάννης Νικάνθης (Γιάννης Κουφός)
Το Λαϊκό Πανεπιστήμιο Αγρινίου
ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
Η Αιτωλική Πολιτιστική εταιρεία μας έχει συνηθίσει σε σοβαρές πολιτιστικές και επιστημονικές δραστηριότητες, σπάνιες για τα πολιτιστικά και επιστημονικά δρώμενα της επαρχίας, τουλάχιστον του νομού μας. Η επέτειος των 150 χρόνων από τη γέννηση του Κωστή Παλαμά, στάθηκε ικανή αφορμή να την συνεγείρει και να οργανώσει μια ακόμη άρτια και πλούσια σε επιστημονικές εισφορές των ομιλητών της επιστημονική εκδήλωση στη γενέτειρα του ποιητή, το Μεσολόγγι την 19 και 20 Ιουνίου 2009. Ένα συνέδριο που έδωσε την ευκαιρία να διατυπωθούν ενδιαφέρουσες απόψεις για το μεγάλο σε όγκο και υψηλό σε ποιότητα έργο του εθνικού μας αυτού ποιητή. Ήταν χρήσιμη για πολλούς λόγους. Και σημαντική της καθώς πιστεύουμε επερχόμενης δικαίωσης του ποιητή. Ενός ποιητή που έθρεψε και εμψύχωσε πνευματικά και ηθικά δύο τουλάχιστον γενεές των νεοελλήνων και που δυστυχώς τα τελευταία χρόνια λησμονείται ή και αγνοείται, κυρίως από εκείνους που θεωρούν ότι στην τέχνη το νέο ακυρώνει ή τουλάχιστον ξεπερνά το παλαιό. Και τον αγνοούν ή τον λησμονούν κυρίως όσοι εισάγουν άκριτα την έννοια της προόδου και στο χώρο της αισθητικής λειτουργίας, όπου ανήκει η ποίηση. Βέβαια πρέπει να παραδεχτεί κανείς ότι και στην ποίηση εφευρίσκονται νέοι ρυθμοί, νέες ίσως μορφές. Η βαθύτερη όμως ουσία της ποιητικής τέχνης από τίποτε από όλα αυτά δεν αγγίζεται. Στην κορυφή όπου βρίσκονται ο Σοφοκλής ή ο Σαίξπηρ τίποτε δεν άλλαξε.