Τα γεγονότα είναι σεβαστά. Τα σχόλια ελεύθερα.

Image description goes here Image description goes here Image description goes here

Σημειώσεις και σχόλια ενός Αιτωλού

Γράφει ο Γιάννης Βλασόπουλος

 

 

 

 

Απορία οδηγού στην Ιόνια οδό

Αν θελήσετε να ταξιδεύσετε από Αγρίνιο στα Γιάννενα με το αυτοκίνητό σας μέσω της νεότευκτης Ιόνιας οδού, θα μπείτε σαυτήν λίγα χιλιόμετρα έξω από το Αγρίνιο από την θέση «Κουβαρά», όπου θα μεταβείτε κινούμενοι στην παλαιά εθνική οδό. Εκεί, στο σταθμό διοδίων θα προκαταβάλλετε το σχετικό ποσό που αναλογεί για μια χρήση του τμήματος από Κουβαρά μέχρι το Μενίδι της Ιόνιας οδού. Στην συνέχεια απολαμβάνετε την ασφαλή και άνετη οδήγηση, μέχρι τον επόμενο σταθμό διοδίων (Μενιδίου)  για να προκαταβάλλετε εκεί άλλο ποσό διοδίων προκειμένου να χρησιμοποιήσετε και να απολαύσετε το επόμενο τμήμα της οδού. Νοητό: Έτσι γίνεται από τους χρήστες των τμημάτων της, σταδιακά, η εξόφληση του κόστους της κατασκευής της.  

Επιστρέφοντας από το ταξίδι φθάνετε στην ίδια θέση. Τη θέση «Κουβαρά», προκειμένου όχι να χρησιμοποιήσετε άλλο τμήμα της Ιόνιας οδού, αλλά για να εξέλθετε άμεσα από αυτήν και να μπείτε στην παλαιά Εθνική οδό προς Αγρίνιο.  Και πάλι όμως ο σταθμός διοδίων Κουβαρά σας ζητεί, για να σας επιτρέψει την έξοδο, καταβολή ίσου χρηματικού ποσού με το ποσό που προκαταβάλατε όταν εισήλθατε στην Ιόνια οδό. Διερωτάστε εύλογα: Μήπως, επιστρέφοντας, ξεχάσατε να προκαταβάλλετε στον προηγούμενο σταθμό (σταθμό Μενιδίου) το σχετικό αντίτιμο, με την πληρωμή του οποίου μάλιστα θα μπορούσατε να συνεχίσετε χωρίς πρόσθετη δαπάνη την διαδρομή στην Ιόνια οδό, τουλάχιστο μέχρι το Αγγελόκαστρο; Όχι! Μήπως, κατά την διάρκεια της απουσίας σας η παλαιά εθνική οδός από Κουβαρά προς Αγρίνιο ανακατασκευάστηκε; Ούτε!

Απορείτε, όπως θα απορούσατε  εάν στη γέφυρα Ρίου  - Αντιρρίου σας υποχρέωναν να καταβάλλετε και διόδια εισόδου και διόδια εξόδου. Στην παραπάνω περίπτωση της Ιόνιας οδού ποια άραγε είναι η αιτιολογία; Δεν νομίζω ότι θα υπάρξει απάντηση. Η απορία θα παραμείνει.

Μάρτιος 2018



 

Αντίβαρο της νομιμότητας τα ανθρώπινα δικαιώματα 

         Γίνεται δεκτό, τουλάχιστο στα πλαίσια της λειτουργίας μιας σύγχρονης δημοκρατίας, ότι η παραβίαση της νομιμότητας και μάλιστα με τη μορφή της επιλεκτικής εφαρμογής του νόμου ή της επιλεγμένης αντίδρασης σε περιπτώσεις μη εφαρμογής, δεν αποτελεί μόνο μια τυπική παράβαση κάποιου νομοθετημένου κειμένου, από την οποία απορρέουν ποινικές ή άλλες συνέπειες  σε βάρος κάποιων. Αλλά αποτελεί κάτι ουσιαστικότερο. Αποτελεί προσβολή της ασφάλειας του ισχύοντος δικαίου και, γενικότερα, προσβολή των αρχών του δικαίου (των αρχών της ίσης μεταχείρισης, της ελεύθερης πρόσβασης στον φυσικό δικαστή κλπ), δηλαδή των θεμελιακών αγαθών της πολιτειακής οργάνωσης.  

        Και δεν έχει σημασία εάν ο παραβάτης ενεργεί ως ακτιβιστής, μη όντας ο ίδιος υποκείμενο του δικαιώματος ή της υποχρεώσεως,  διαφωνώντας απλώς με την νομοθετική ρύθμιση, εφ όσον στις δικαιοκρατούμενες πολιτείες  ο οποιοσδήποτε διαφωνών διαθέτει ενεργό το δικαίωμα να επιδιώξει, με τις νόμιμες προϋποθέσεις, μεταβολή της μη αρεστής νομοθετικής ρύθμισης.  Σημασία περισσότερο έχει όταν οι συμπεριφορές αυτές, της  παραβίασης της νομιμότητας από ακτιβιστές ή άλλες οργανώσεις, που γίνονται προς όφελος είτε προς βλάβη επιλεγμένων τρίτων,  αντιμετωπίζονται με ανοχή ή σιωπή ιδίως από εκείνους που έχουν ταχθεί να προασπίζονται την νομιμότητα (δικαστικές ή αστυνομικές αρχές, σύλλογοι νομικών κλπ).  Γιατί τότε με αυτές υποσκάπτεται το θεσμικό αντίβαρο της νομιμότητας που είναι τα ατομικά (και ανθρώπινα) δικαιώματα και η διολίσθηση προς αυταρχικά καθεστώτα είναι ζήτημα χρόνου. 

Ιούλιος 2017



 

"Οι ήρωες προχωρούν στα σκοτεινά*"

 

 

Οι 120 επώνυμοι Αγρινιώτες, θύματα των Γερμανών κατακτητών την Μεγάλη Παρασκευή του 1944 τιμήθηκαν και φέτος, όπως κάθε χρόνο από τις αρχές και το λαό του Αγρινίου. Θύματα αντιποίνων των Γερμανών για την ηρωική αντιστασιακή ενέργεια όχι αυτών των ίδιων των θυμάτων, αλλά άλλων: Εκείνων που σαμπόταραν έξω από τη Σταμνά την μεταφορά πολεμικού υλικού με το σιδηρόδρομο  των ΣΒΔΕ προς Αγρίνιο, προκαλώντας σημαντικές απώλειες του εχθρού. Ασφαλώς τα θύματα αυτά είναι άξια της ιστορικής μνήμης μας.

Αξιότεροι όμως είναι εκείνοι, που, στρατευμένοι από την Ελληνίδα πατρίδα, πολέμισαν τον απρόκλητο εισβολέα της φασιστικής Ιταλίας στα Ελληνοαλβανικά σύνορα. Και τον αντιμετώπισαν με πρωτοφανή αισιοδοξία ("με το χαμόγελο στα χείλη"), με ηρωισμό και αυτοθυσία. Γνώριζαν, και από άμεση προσωπική εμπειρία, την ποιότητα του φασιστικού τέρατος, γιατί ο φασιμός δυνάστευε τότε την ίδια τους την πατρίδα, και απειλούσε όλη την Ευρώπη**.

Πόσοι απ αυτούς τους ήρωες, τα τέκνα της Αγρινιώτικης και Αιτωλοακαρνάνικης γής, είναι άραγε γνωστοί σήμερα, σε εμάς τους επιγενόμενους; Ούτε τα ονοματεπώνυμά τους, αλλ ούτε ο αριθμός τους διατηρούνται στη μνήμη μας. Παραμένουν μέσα στην ομίχλη των ηρώων που τιμώνται κάθε 28η Οκτωβρίου πανελλήνια. Άγνωστοι μεταξύ αγνώστων.

Δεν τους οφείλουμε άραγε, τουλάχιστον, μιαν ιδιαίτερη τιμητική στήλη, εδώ στον τόπο που γεννήθηκαν; Μιας στήλης που θα λαμπρύνονταν με τα ονόματά τους;  Δυστυχώς η κοινωνία μας έχει ασθενή ή, αν θέλετε, επιλεκτική μνήμη. Θα μιλούσαμε ακόμα και για έλλειψη σεβασμού της μικρής μας (με οποιαδήποτε έννοια) κοινωνίας μας, αφού και το μνημείο του Αγνώστου στρατιώτη στην πλατεία Δημάδη η κοινωνία μας το ανέχονταν, μέχρι πρότινος τουλάχιστον, έκθετο στις μουτζούρες γνωστών-άγνωστων ασχημονούντων***. Ίσως δεν είμαστε  άξιοι ούτε απονομής τιμών στα ηρωικά τέκνα μας που άφησαν την τελευταία πνοή τους στα Ελληνοαλβανικά σύνορα. Το βέβαιο πάντως είναι ότι οι ίδιοι οι ηρωικοί νεκροί μας  δεν ανάμεναν ποτέ απονομή τιμών. Ίσως και να μη τις ήθελαν.

"Οι ήρωες  (οι πραγματικοί ήρωες) προχωρούν στα σκοτενά" όπως λέγει ο ποιητής*!

--------------------

* βλ. Σεφέρη: Ο τελευταίος σταθμός...

** βλ Γιάννη Βλασόπουλου: Ο αγώνας του 1940, αγώνας κατά του φασισμού...

*** βλ. φωτογραφία και άλλο σχόλιό μας...

Απρίλης του 2017

 


 

 

Ελλιπής η κοινωνία μας;

   Τον Μάιο του 1944 καταδρομείς των συμμάχων μας προκάλεσαν δολιοφθορά στο αεροδρόμιο της Πάρου και απήγαγαν επτά Γερμανούς στρατιώτες και τον διοικητή του αεροδρομίου. Σε αντίποινα οι Γερμανοί συνέλαβαν 125 Πάριους αιχμαλώτους προκειμένου να τους εκτελέσουν. Ο Θεόφιλος Ζερβάκος,  ηγούμενος  τότε της μονής Πάρου, έλαβε την απόφαση να παρέμβει  προσωπικά στον Γερμανό διοικητή των Κυκλάδων και του ζήτησε να μην εκτελεσθούν οι συλληφθέντες. Όταν  εκείνος αρνήθηκε, ο Ζερβάκος εξέφρασε την επιθυμία να συμπεριληφθεί μεταξύ των ατόμων που προορίζονταν για εκτέλεση. Τότε ο Γερμανός διοικητής εκάμφθη, ματαιώνοντας έτσι την εκτέλεση 125 Πάριων αιχμαλώτων.

   Ένα περίπου μήνα νωρίτερα, την Μεγάλη Παρασκευή του έτους 1944 (14 Απριλίου), οι Γερμανοί κατακτητές, αντιδρώντας στο σαμποτάζ πατριωτών της αντίστασης που ανατίναξαν την  συνοδευμένη από Γερμανούς στρατιώτες αμαξοστοιχία που κινούνταν από Κρυονέρι προς Αγρίνιο και μετέφερε πολεμικό υλικό και καύσιμα, αποφάσισαν, σε αντίποινα, να εκτελέσουν και εκτέλεσαν 120 κρατούμενους αιχμαλώτους στο Αγρίνιο.

  Δεν υπήρξε δυστυχώς κανένας συμπολίτης μας (είτε από τους αντιστασιακούς, είτε από τους ιερωμένους, είτε από τους επώνυμους ή και ανώνυμους πολίτες) να επιχειρήσει αυτό που επιχείρησε ο Θεόφιλος Ζερβάκος. Βέβαια κανείς δεν απαιτεί από τους συνανθρώπους του να γίνουν ήρωες. Και κανείς δεν θα δικαιούταν να  απαιτήσει τότε από τους συμπολίτες του να επιδείξουν το θάρρος και την αυτοθυσία που μετά από ένα μήνα επέδειξε ο Ζερβάκος. Όταν μάλιστα η έκβαση του εγχειρήματος θα ήταν  εντελώς αβέβαιη. Αλλά γι αυτό ακριβώς ήταν ηρωικό το εγχείρημα του Ζερβάκου. Διάλεξε αυτόκλητος ένα μοναχικό και αβέβαιο δρόμο που τον δικαίωσε.

 Όσο για μας, ο Θεόφιλος Ζερβάκος είναι σχεδόν άγνωστος. Έτσι αρκούμαστε να κάνουμε το μνημόσυνο των 120 αθώων θυμάτων. Τίποτε άραγε δεν μας βαρύνει;

Μάϊος 2017

 

 

Δίκαιος έπαινος

 

Όπως εκθέτουμε σε άλλη σελίδα μας (εκδόσεις - βιβλία) παρουσιάστηκε στην αίθουσα του Εμπορικού επιμελητηρίου το βιβλίο του φιλολόγου, καθηγητή της μέσης εκπαίδευσης κ. Παν. Κοντονάσιου (διδάκτορος της Κλασικής Φιλολογίας ΕΚΠΑ) «Η ρητορική των δημηγοριών του Κικέρωνα: το ειδικό ακροατήριο και οι όροι διαμόρφωσης της φιλολαϊκής ρητορείας». Πρόκειται για ένα βιβλίο, που ως εγκεκριμένη διδακτορική διατριβή του συγγραφέα, έχει τα εχέγγυα της επιστημονικής εγκυρότητας και της πρωτοτυπίας. Εξ αυτού του λόγου ο έπαινος είναι αυτονόητος. Ίσως και πλεονάζει. Εν τούτοις, όπως τόνισε ο συντονιστής της παρουσίασης  Παν. Κοντός, τέως Καθηγητής Γλωσσολογίας ΕΚΠΑ, Πρόεδρος της Αιτωλικής Πολιτιστικής Εταιρείας, η παρουσίαση ήταν επιβεβλημένη να γίνει στο Αγρίνιο για ουσιαστικότερους λόγους. Δηλαδή όχι μόνο για να πληροφορηθούμε, όσοι το αγνοούσαμε, την έκδοση του παραπάνω βιβλίου, πού όπως υποβάλει ο τίτλος του, αναφέρεται σε ένα θέμα ευρύτερου γνωσιακού ενδιαφέροντος, αλλά και για να τιμηθεί ο συγγραφέας του στο περιβάλλον της επαγγελματικής  και οικογενειακής εγκαταστάσεώς του, πράγμα που δεν είναι σύνηθες ούτε εύκολο. Για το λόγο αυτό είναι αξιέπαινη και η συμβολή της Κοινωφελούς Επιχείρησης του Δήμου Αγρινίου, της Αιτωλικής Πολιτιστικής Εταιρείας, του Γραφείου Σχολικών Συμβούλων Φιλολόγων Αιτωλ/νίας και  του 3ου ΓΕΛ Αγρινίου, που διοργάνωσαν  την παρουσίαση του βιβλίου.

Νοέμβριος 2017