Μ ια από τις πολλές αντιφάσεις που χαρακτηρίζει τις κοινωνίες του αιώνα μας είναι και η αντίφαση ανάμεσα από την αλματώδη ανάπτυξη του πνεύματος και της επιστήμης, αφ ενός, και της μεγάλης απαιδευσίας τεραστίων τμημάτων του πληθυσμού της γής, αφ ετέρου. Η ταχύτητα, εξ άλλου με την οποία επέρχονται όχι μόνο οι κατακτήσεις και οι ανακαλύψεις της επιστήμης, αλλά και εξ αιτίας τους οι συχνές  μεταβολές των εφαρμογών της τεχνολογικής προόδου στον καθημερινό βίο των ανθρώπων, επέβαλαν την ανάγκη τις πρόσθετης ή «δια βίου» εκπαίδευσης. Σε τούτο συνέτεινε και η σύγχρονη κατάκτηση του ελεύθερου χρόνου από τον εργαζόμενο. 

Το έτος 1965 στην Κυβέρνηση της Ενώσεως Κέντρου Υπουργός Παιδείας ήταν ο Γεώργιος Μυλωνάς και Γενικός Γραμματέας ο αείμνηστος Ε. Π. Παπανούτσος. Στο Αγρίνιο Δήμαρχος ήταν ο Τάσος Παναγόπουλος. Το Υπουργείο Παιδείας, ανταποκρινόμενο σε διεθνή κίνηση υπό την αιγίδα της Ουνέσκο, αλλά και έχοντας υπ όψη υπάρχοντα σε ευρωπαϊκές χώρες πρότυπα οργάνωσε Πανελλήνια συνδιάσκεψη στο Πνευματικό Κέντρο Νέας Σμύρνης, με σκοπό την ίδρυση Λαϊκών Πανεπιστημίων ή κέντρων επιμόρφωσης ενηλίκων στην Ελληνική περιφέρεια.  

Στη συνδιάσκεψη αυτή ο Δήμος Αγρινίου έστειλε ως εκπρόσωπό του τον νέο τότε δικηγόρο και Γενικό Γραμματέα του Μουσικού και εκπολιτιστικού συλλόγου Αγρινίου «Ορφεύς» Γιάννη Βλασόπουλο, ο οποίος, στη συνέχεια, επί κεφαλής επιτροπής, απαρτιζόμενης από τους Απόστολο Ρέτσο, γεωπόνο, Σπύρο Τσίγκο, δικηγόρο, Κώστα Καλογερά, καθηγητή, Αθανάσιο Κιτσάκη, δικηγόρο, Ιωάννη Διαμαντή, δικηγόρο, και Μαρία Μπριζόλα, ανέλαβε το έργο της οργάνωσης και λειτουργίας στο Αγρίνιο Λαϊκού Πανεπιστημίου, με την ηθική και υλική ενίσχυση της εταιρείας αναπτύξεως πόλεως Αγρινίου που ίδρυσε ο δήμαρχο Τάσος Παναγόπουλος.  

Το Λαϊκό Πανεπιστήμιο Αγρινίου στεγάστηκε στο κτίριο του τέταρτου Δημοτικού Σχολείου Αγρινίου  και άρχισε να λειτουργεί από τον Οκτώβριο του 1996 χρησιμοποιώντας τις αίθουσες του σχολείου τις απογευματινές ώρες.   

Τα μαθήματα που παραδίδονταν δωρεάν από διδάσκοντες μη αμειβόμενους κατά την διάρκεια του πρώτου κύκλου σπουδών (Οκτώβριος 1996) ήσαν: 1) Τεχνικά μαθήματα, με διδάσκοντα τον Τάκη Μελισσινό, πολιτικό μηχανικό, 2) Μουσική, με διδάσκοντα τον Ανδρόνικο Κουρούκλη, μαέστρο του Μουσικού Συλλόγου Ορφεύς, 3) Ξένες γλώσσες (Γερμανικά, Ιταλικά, Αγγλικά) με διδάσκοντες τον Κ. Καλογερά, καθηγητή, την Αικατερίνη Γιαννοπούλου και τον Σωκράτη Παπακωνσταντίνου, αντίστοιχα και 4) Λογιστικά Φορολογικά με διδάσκοντα τον Σπύρο Τσίγκο. Παράλληλα γίνονταν προβολές μορφωτικών  - εκπαιδευτικών ταινιών. 

Το Λαϊκό Πανεπιστήμιο λειτούργησε μέχρι τον Απρίλιο του 1967. Η δικτατορία επεχείρησε να το θέσει υπό τον έλεγχό της. Αυτό, όπως αναμένονταν, επέφερε και την παύση της λειτουργίας του.