ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΕΙΣ:


Η Μάχη της Αμφιλοχίας έχει συγκεντρώσει πολλές αμφισβητήσεις, ιδιαίτερα εκ μέρους των συγγενών των θυμάτων του άμαχου πληθυσμού, αλλά και εκ μέρους εκείνων που αναφέρονται στους άνδρες της χωροφυλακής που αντιτάχτηκαν στην είσοδο των νικητών στην Αμφιλοχία, τους οποίους κατηγορούν για απάνθρωπες αγριότητες.

Δεν υπάρχει ίσως ή δεν έχουμε υπ όψη μας έγκυρη πηγή νηφάλιας καταγραφής των γεγονότων, που να διεκδικεί τη γενική αποδοχή.

 



Εδώ:
Η μάχη της Αμφιλοχίας (1944) από τη σκοπιά της Χωροφυλακής...

Εδώ: Η μάχη της Αμφιλοχίας (1944) από τη σκοπιά των μαχητών του ΕΛΑΣ....

Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΑΜΦΙΛΟΧΙΑΣ

Μετά τη συμμαχική απόβαση στη Νορμανδία στις 6 Ιουνίου του 1944 και ενώ ο Κόκκινος Στρατός επέλαυνε προς τα Βαλκάνια, είχε καταστεί σε όλους σαφές ότι η απελευθέρωση της Ελλάδας από τα ναζιστικά στρατεύματα Κατοχής δεν θα αργούσε. Μάλιστα βάσει των συμφωνιών της Καζέρτας και του Λιβάνου οι ελληνικές αντιστασιακές οργανώσεις και η εξόριστη ελληνική κυβέρνηση είχαν έλθει σε κατ' αρχή συμφωνία για το χειρισμό της κατάστασης μετά την αποχώρηση των Γερμανών. Για το σκοπό αυτό είχαν φθάσει μυστικά στο αεροδρόμιο της Νεράϊδας ο Θεμιστοκλής Τσάτσος, ο εκπρόσωπος του ΚΚΕ Γιάννης Ζέβγος, ο στρατηγός Παυσανίας Κατσώτας και ο ταγματάρχης Οδυσσέας Παπαμαντέλος, προκειμένου να συντονίσουν τις απαιτούμενες ενέργειες για την ομαλή ανάληψη της εξουσίας.

Στον χρονικό αυτόν ορίζοντα, η VIIIη Μεραρχία του ΕΛΑΣ, εκμεταλλευόμενη την αραίωση της Γερμανικής διάταξης στην περιοχή Ηπείρου και Δυτικής Στερεάς κατά τη διάρκεια της εκστρατείας των χιτλερικών στην Πίνδο (3-22 Ιούλη 1944), αποφάσισε την άμεση εφαρμογή σχεδίου επιχείρησης για την κατάληψη της Αμφιλοχίας, που είχε εκπονηθεί έπειτα από διαταγή και οδηγίες του Γενικού Στρατηγείου του ΕΛΑΣ.

Η επιχείρηση άρχισε στις 12 Ιουλίου με ταυτόχρονες επιθετικές ενέργειες κατά της Αμφιλοχίας και των γειτονικών Γερμανικών φρουρών Μοναστηρακίου, Ριβίου, Κρικέλου κ.ά. Στην επιχείρηση πήρε μέρος η 7η Ταξιαρχία (2/39 Σύνταγμα Ευζώνων και 24 Σύνταγμα Πεζικού). Την επιχείρηση βοήθησε και το 3/40 Σύνταγμα του ΕΛΑΣ.

Το σχέδιο της επιχείρησης εκτελέστηκε με σχετική επιτυχία. Ύστερα από σκληρότατο αγώνα, που πήρε τη μορφή οδομαχιών, η αντίσταση των Γερμανικών δυνάμεων που βρίσκονταν στην Αμφιλοχία και όσων εθελουσίως ή αναγκαστικώς τέθηκαν στο πλευρό τους κάμφθηκε. Ο ΕΛΑΣ κυριάρχησε στην πόλη, όπου παρέμεινε επί ένα 24ωρο, χωρίς βέβαια η σύντομη αυτή διάρκεια να σημαίνει  κατάληψη. Οι αμυνόμενοι και οι επιτεθέμενοι είχαν σοβαρές απώλειες ο αριθμός των οποίων ποικίλει αναλόγως του ποιά πλευρά καταμετρεί και τί καταμετρεί. Πάρθηκαν άφθονα λάφυρα. Παράλληλα, κατά τη διάρκεια της επιχείρησης του ΕΛΑΣ στην Αμφιλοχία,  πλοιάρια του ΕΛΑΝ συνέλαβαν ένα γερμανικό πλοιάριο φορτωμένο με νάρκες ξηράς που κατευθυνόταν προς την Αμφιλοχία.

Μετά από τρείς μήνες, τον Οκτώβριο του ίδιου έτους, οι Γερμανικές δυνάμεις κατοχής, στο πλαίσιο της γενικότερης υποχώρησής τους, εγκατάλειψαν την Ελλάδα.

Η μάχη της Αμφιλοχίας φαίνεται ότι εντάσσεται περισσότερο στις εμφυλιοπολεμικές συγκρούσεις που ακολούθησαν.

 

 

 

Νέα Εποχή 2006 

Πρώτη σελίδα | Μνήμες | Εικόνες | Αξιοθέατα | Γειτονιές