Μνήμες

 

 

Φάντασμα… στη  Θεσσαλονίκη στον Ελληνοτουρκικό πόλεμο, 1912-13

 

Θανάσης Γιαννακόπουλος, καθηγητής ΑΠΘ

 

 

   Ο μπάρπα  Αλέξης Γιαννακόπουλος ,δισέγγονος του Γιαννάκη Γιολδάση, από τα Ψιανά  Ευρυτανίας.  Είχε περάσει τα εβδομήντα. Όλοι ημείς, εγγόνια και γειτονόπουλα  μαζευόμασταν το βραδάκι στο σπίτι του και εκεί με άψογη διήγηση διηγούνταν τις ιστορίες του Ελληνοτουρκικού πολέμου. Διηγούνταν την νικηφόρα διαδρομή στο Σαραντάπορο, στα Σέρβια, στα Βοδενά (Εδεσσα) και την είσοδο του στρατού στη Θεσσαλονίκη. Ο μπάρπα Αλέξης υπηρετούσε στην ύλη του διαδόχου (τότε) Κωνσταντίνου, και έλεγε και ξανάλεγε ότι όταν μπήκαν στη Θεσσαλονίκη τα λουλούδια που τους έριχναν σχημάτισαν ένα μπόι. Τόση λαχτάρα είχαν οι  Έλληνες κάτοικοι  της Θεσσαλονίκης  (και ας ήταν το ένα τρίτο του πληθυσμού της πόλης) για τη λευτεριά.

Οπως διηγούνταν στρατοπέδευσαν σε  στρατόπεδο κοντά ή δίπλα στο Λευκό Πύργο. Για το φόβο των Βουλγάρων (τότε φώλιαζε ο φόβος γιατί οι Έλληνες τους πρόλαβαν και  πήραν την Σαλονίκη και δεν μπορούσαν αυτό να το χωνέψουν) που σε λίγες μέρες μπήκαν στη Θεσσαλονίκη, κάθε βράδυ έβγαινε σκοπιά  από τους Έλληνες στο Λευκό Πύργο.

Κάποια βραδυά, απόβροχο, ήρθε και η σειρά του παππού μας. Τότε, καθώς ήταν στη σκοπιά αντιλήφθηκε ένα κοκόνι (μικρό σκυλάκι) να γυρίζει  ανάμεσα στα πόδια του. Δεν έδωσε σημασία.Ομως και άλλη φορά, μετά από μέρες βλέπει ξανά  το κοκόνι με ένα βρονταλίδι να στριφογυρνάει στα πόδια του. Σκέφτηκε να το καρφώσει με την ξιφολόγχη και όταν θα γίνει αλλαγή να το πετάξει στη θάλασσα. Μόλις όμως δοκίμασε να το καρφώσει απέτυχε. Αυτό τον φόβισε και ας ήταν μεγαλωμένος με τα άγρια του βουνού και του λόγγου  στα Ψηλά Βουνά. Άναψε τσιγάρο και κάπνισε κρύβοντας το τσιγάρο στην κάνη από το όπλο του (απαγορεύονταν το κάπνισμα στη σκοπιά). Τότε είδε,  απεναντί του έναν  αράπη πανύψηλο να καπνίζει  (φουμάρει όπως έλεγε) τσιγάρο. Φοβήθηκε και άρχισε να μετράει τα λεπτά για να γίνει η αλλαγή της σκοπιάς. Όταν επέστρεψε στο στρατώνα δεν είπε τίποτε γιατί φοβήθηκε να μην τον κοροϊδεύουν οι  άλλοι.  Δεν πέρασε πολύ και κάποιος άλλος ομολόγησε παρόμοιο  γεγονός  που του συνέβη στη σκοπιά. Τότε, ο Μπάρπα Αλέξης και άλλοι ομολόγησαν. Στη συνέχεια ο λοχαγός έστελνε σκοπιά δυο-δύο.

Δεν θυμάμαι  η διήγηση  να είχε και συνέχεια. Ήταν  μια από τις πολλές  ιστορίες του πολέμου. Την παραπάνω ιστορία την διάβασα  αργότερα στο τύπο της Θεσσαλονίκης πριν από χρόνια και ήταν όπως μας την διηγούνταν ο Μπάρπα  Αλέξης. Ο τίτλος της ήταν ένα παραμύθι που δεν είναι παραμύθι.

Μνήμες αγώνων...
Βαρνακιώτης, ο πορθητής του Αγρινίου
Η μάχη του Μακρυνόρους
Η μάχη της Γουρίτσας
  Η μάχη της Αμφιλοχίας
Η εξέγερση των καπνοπαραγωγών του 1962
Το δημοψήφισμα του 1974 στο Αγρίνιο
Η μάχη της Γκραμπάλας
Οι Αιτωλοακαρνάνες και Ευρυτάνες που έδωσαν τη ζωή τους πολεμώντας τον Φασισμό τον Ναζισμό
Οι αγώνες για την ίδρυση έδρας Εφετείου στο Αγρίνιο
 

Η μάχη του Μακρυνόρους  και ο αρχηγός του ΕΔΕΣ Βάλτου Στυλιανός Χούτας

Γιάννη Χούτα: Ο Στυλιανός Χούτας και το παλλαϊκό σύστημα αντίστασης

 
ΜΝΗΜΕΣ...
 
Νέα Εποχή 2006 

Πρώτη σελίδα | Μνήμες | Εικόνες | Αξιοθέατα | Γειτονιές