Κίμων Γαλάζης

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Κίμων Γαλάζης (Γ. Τσακανίκας)

Κίμων Γαλάζης είναι το φιλολογικό ψευδώνυμο του Γιώργου Τσακανίκα, που γεννήθηκε στο Αγρίνιο το 1887. Σπούδασε Νομικά στην Αθήνα και συνέχισε τις νομικές του σπουδές στη Γαλλία. Δικηγόρησε στο Αγρίνιο και διετέλεσε Πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Αγρινίου για πολλά χρόνια. Δυο φορές εκλέχτηκε βουλευτής, υπηρετώντας με σοβαρότητα τα κοινά.

Η ποίησή του, που χαρακτηρίζεται από βαθύτατη μελαγχολία, στάθηκε παραμυθία μέσα στην πληκτική ζωή της μικρής επαρχιακής πόλης. Με το ψευδώνυμο Κίμων Γαλάζης πρωτοδημοσίευσε στο περιοδικό Διόνυσος του Μήτσου Χατζόπουλου (Μποέμ) το 1902 κι έκτοτε δημοσίευε συνέχεια σε περιοδικά και εφημερίδες της εποχής ποιήματα λυρικά με χαρακτηριστική την επαρχιακή καταχνιά αλλά και την προσωπική μοναξιά. Το έργο του – κυρίως τετράστιχα που τα ονόμαζε Ρυθμοί – παραμένει σκορπισμένο στα διάφορα έντυπα της εποχής του.

Ήταν ένθερμος υποστηρικτής της δημοτικής γλώσσας. Χαρακτηριστικά αναφέρεται (βλ Δημήτρη Γιάκο οι Λυρικοί της Ρούμελης) το τηλεγράφημα που ο ίδιος με άλλους επιστήμονες του Αγρινίου  έστειλαν στον καθηγητή Μυστριώτη τον Απρίλιο του 1911, όπως γράφει ο Δημήτρης Γιάκος (Νέα Εποχή 1951), τότε που συζητιόνταν στην αναθεωρητική   βουλή το γλωσσικό ζήτημα εξ αφορμής του άρθρου 107 του Συντάγματος  για την επίσημη γλώσσα του κράτους. Ο καθηγητής Μυστριώτης, γνωστός γλωσσαμύντορας, υπέρμαχος της καθαρεύουσας, επρόκειτο να πραγματοποιήσει διάλεξη στο Αγρινίου για το θέμα αυτό. Στο τηλεγράφημα που μαζί με τον Γ. Τσακανίκα υπέγραψαν οι Αγρινιώτες της εποχής εκείνης, Δ. Καψάλης, δικηγόρος, Κ. Δημάδης, ιατρός, Ι. Παπαστράτος, δικηγόρος, Ν. Τζάνης, δικηγόρος, Αγαμ. Χατζόπουλος, ιατρός και Ν. Σαραντόπουλος, φαρμακοποιός, έγραφαν: Παρακαλούμεν να μην επισκεφθήτε την πόλιν μας, του γλωσσικού ζητήματος εξαντληθέντος.  


Η νύχτα απόψε ατέλειωτη κι εγώ δεν κλείνω μάτι.

Την κάμαρα άγρια χτυπάει η βαρυχειμωνιά.

Ίσκοι νεκρών αγαπητών μπρος μου  περνούν φευγάτοι.

Τους βλέπω λίγο κι έπειτα πάλι Χάρος και Ερμιά…

 

…Τι κι αν χτυπάει της Κυριακής η γιορτινή καμπάνα;

Ποιος θα ξυπνήσει την αυγή να πάει στην εκκλησιά;

Όλοι μου φύγαν, μοναχά η αξέχαστή μου μάνα

Έρχεται με τον ίσκιο της και με παρηγορά


ΠΡΟΣΩΠΑ (ΛΟΓΟΤΕΧΝΕΣ)...

Νέα Εποχή 2006 

Πρώτη σελίδα | Μνήμες | Εικόνες | Αξιοθέατα | Γειτονιές