Εκ βαθέων

 

Προσπαθώ, χρόνια τώρα, ν’ αποτυπώσω την ουσία των πραγμάτων με μοναδικά όπλα την παλέτα του Πολύγνωτου, την “εκούσια πτωχεία” της βυζαντινής παράδοσης κι εφόδιο την ανάγκη της ψυχής. 

 

Μ’ αρέσει να ζωγραφίζω τα ψιθυριστά, τα χαμηλόθωρα, τα “λίγα”, αυτά που έχουν απορροφήσει τη ζεστασιά και το μυστήριο της ανθρώπινης ύπαρξης. Προσπαθώ για τη “συγ-κίνηση” που δεν θα εξαντλείται στην εξωτερική – επιφανειακή– αποτύπωση, αλλά στην αναζήτηση πέραν του προφανούς. Να εστιάζω σ’ αυτά που “κοιτάμε” χωρίς να “βλέπουμε”, να συντηρώ την αγάπη κάποιων λησμονημένων εικόνων της  καθημερινότητας. Να καταστήσω πολύτιμο, εξαγνίζοντάς το, και το πιο ταπεινό αντικείμενο δίνοντάς του, όσο μπορώ, “άλλες διαστάσεις” πάνω και πέρα απ’ το περίγραμμα. 

 

Ώστε να παραμένει η ζωγραφική μια διαρκής απόπειρα “συν-ομιλίας” με εικόνες “εν σιγή”.  Μήπως και η πρωταρχική ανάγκη επικοινωνίας μετουσιωθεί σε “αντίσταση βλέμματος” για τη σύγχρονη όρασή μας κι “αφύπνιση μνήμης” για το αύριο…

 

Χρήστος Γαρουφαλής

 

 

 

 
Χρήστος Γαρουφαλής

Ο Χρήστος Γαρουφαλής γεννήθηκε το 1959 στο Αγρίνιο.  Καλλιτέχνης της γενιάς του ’90, με σπουδές σχεδίου & ζωγραφικής στην Αθήνα, ανήκει στην ομάδα των νεο-παραστατικών ζωγράφων.  Η ομάδα διέπεται από την ιδέα της εμμονής στην παράσταση, επιχειρώντας να επαναφέρει στην εικόνα το αμφισβητούμενο κύρος της, την ολοκλήρωση και τελείωσή της.  Προσωπογράφος στα πρώτα χρόνια της δουλειάς του (1987-1990), στρέφεται (μετά το 1992) στην απεικόνιση αντικειμένων του καθημερινού λαϊκού βίου, οπότε και εγκαταλείπει τον ιμπρεσιονιστικό χρωματισμό χάριν μιας ρεαλιστικής γραφής, σχεδόν μονόχρωμης, αλλά με ευρύτατη τονική κλίμακα. 

 

Πρόθεσή του είναι να υποδηλώσει, συμπυκνωμένη σε σύμβολα, την ελληνική παράδοση, το ήθος και τις αξίες μιας εποχής που χάνεται ή που έχει ήδη χαθεί.  Μέλημά του είναι η αναγωγή του αντικειμένου σε “σήμα”. Το είδος του ρεαλισμού που χειρίζεται ο  Γαρουφαλής και η τάση του προς τη μονοχρωμία επιτρέπουν στο θέμα και να διατηρεί την  τελειότητα της μορφής και να υποβάλλει το επίπεδο ενός άλλου χρόνου, την αίσθηση του μέτρου και ενίοτε του ταπεινού που ενέχει η ελληνική ζωή  (“άμπελος”, “μήνες-μνήμες”, “καφές ελληνικός”).  Μια συνεχής αφαίρεση του περιττού καθιστά τη ζωγραφική του διαρκή πνευματική άσκηση και μιαν επίμονη αναζήτηση του καίριου και του ουσιώδους.  Ρεαλισμός ο οποίος δεν εμποδίζει το θέμα να υπερβεί τον πραγματισμό και να παραπέμπει ευθέως στη ζωή και την πνευματική του διάσταση  (“ανθρώπων βλέμματα”).

 

Έχει παρουσιάσει  10 ατομικές εκθέσεις  σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Αγρίνιο, ενώ συμμετείχε σε περισσότερες από 65 ομαδικές σε Ελλάδα, Κύπρο, Γαλλία, Ηνωμ. Πολιτείες, Αγγλία, Γερμανία, Βέλγιο, Γιουγκοσλαβία, Ιαπωνία.

 

Με το έργο του, μεταξύ άλλων ασχολήθηκαν: ο ποιητής Τάκης Αντωνίου, ο συνθέτης Δημ. Παπαποστόλου, οι λογοτέχνες: Κ. Τριανταφυλλίδης, Μ. Σταφυλάς, οι ιστορικοί Τέχνης : Ελένη Βακαλό, Μανόλης Βλάχος, Όλγα Μετζαφού - Πολύζου, Αθηνά Σχινά, Ντόρα Ηλιοπούλου-Ρογκάν, Βάσος Κουντουρίδης, Νίκος Αλεξίου. Επίσης : η Άννα Συνοδινού, η Μ. Αδαμοπούλου, ο Κώστας Σερέζης κ.ά. Το έργο του συμπεριλαμβάνεται στο Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών (εκδόσεις Μέλισσα), ενώ έχει παρουσιαστεί από σημαντικές πολιτιστικές εκπομπές: Συν & Πλην, Συνεικόνες, ΡΙΚ-τηλεόραση, ΕΤ3- ραδιόφωνο.

 

Το 2005 κυκλοφόρησε από τα ΕΛ.ΤΑ. η αναμνηστική σειρά γραμματοσήμων “Άμπελος – Οίνος” με αποκλειστική επιλογή έργων του. Είναι μέλος του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος (ΕΕΤΕ). Από το 2013 είναι ο Καλλιτεχνικός Διευθυντής της Δημοτικής Πινακοθήκης Αγρινίου.


ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ...

Χρήστος  Καπράλος

Θόδωρος Παπαδημητρίου

Θύμιος Πανουργιάς

Γιώργος Σταθόπουλος

Χρήστος Μποκόρος

Βάσω Κατράκη

Σπύρος Βασιλείου

Χρήστος Γαρουφαλής

Ανδρέας Γεωργιάδης

Κλέαρχος Λουκόπουλος

Χάρης Πίνας (ξυλογλύπτης)

Βασίλης Σελιμάς

Βασίλης Παπασάϊκας

Χαρακτηριστικά έργα του Χρήστου Γαρουφαλή

 

  

25η Μαρτίου, (λάδι σε μουσαμά
συλλογή Τράπεζας Αττικής, 2001)



 

 

 

Άμπελος (Λάδι σε ξύλο)

Νέα Εποχή 2006 

Πρώτη σελίδα | Μνήμες | Εικόνες | Αξιοθέατα | Γειτονιές