Δρόμοι παλιοί

Δρόμοι παλιοί που αγάπησα και μίσησα ατέλειωτα
κάτω απ' τους ίσκιους των σπιτιών να περπατώ
νύχτες των γυρισμών αναπότρεπτες κι η πόλη νεκρή

Την ασήμαντη παρουσία μου βρίσκω σε κάθε γωνιά
κάμε να σ' ανταμώσω κάποτε φάσμα χαμένο του τόπου μου κι εγώ

Ξεχασμένος κι ατίθασος να περπατώ
κρατώντας μια σπίθα τρεμόσβηστη στις υγρές μου παλάμες

Και προχωρούσα μέσα στη νύχτα χωρίς να γνωρίζω κανένα
κι ούτε κανένας κι ούτε κανένας με γνώριζε με γνώριζε.

Μανώλης Αναγνωστάκης

 
Η οδός Χ. Τρικούπη

Καταχωρούμε σαυτήν τη σελίδα παλιές φωτογραφίες της οδού Χαρ. Τρικούπη. Η πρώτη είναι σχετικά πρόσφατη, του 1950 περίπου. Η δεύτερη και η τρίτη είναι του 1900 περίπου από καρτ ποστάλ της εποχής επιχρωματισμένες. Η δεύτερη έχει ληφθεί από την περιοχή του Αγίου Γεωργίου, ενώ η τρίτη από την πλατεία Μπέλλου (νυν Δημοκρατίας) στην οποία το μόνο σωζόμενο μέχρι σήμερα οικοδόμημα είναι το κτίριο της Εθνικής Τραπέζης αριστερά.  

 
 

 
Εκτύπωση     
Οδός Χαρ. Τρικούπη

 

(από τη συλλογή του Χαράλαμπου Δημάδη) 

Η πλατεία Παναγοπούλου στις παρυφές της οδού Χ. Τρικούπη.

Η οδός Χ. Τρικούπη από την περιοχή του Αγ. Γεωργίου (αρχείο Νέας Εποχής)

Οδός Δημαρχείου, νύν Χαρ. Τρικούπη, από την Πλατεία Δημοκρατίας. (αρχείο Φιφής Παπαγιάννη). Αρχές του προηγούμενου αιώνα. Η μόνη σωζόμενη σήμερα οικοδομή είναι αυτή της Εθνικής Τραπέζης (αριστερά σε πρώτο πλάνο)
ΕΙΚΟΝΕΣ...

Άλλες εικόνες
Οικοδομές
Τα νεοκλασσικά του Αγρινίου
Τα πέτρινα
Οι καπναποθήκες
Δρόμοι
Η οδός Παπαστράτου
Η οδός Χαρ. Τρικούπη
Η πλατεία Μπέλλου
Έργα τέχνης
Η παρθένα του Σώχου
Το μνημείο των πεσόντων
Εκτός Αγρινίου
Η Αγία Τριάδα του Μαύρικα
Το μοναστήρι της Μυρτιάς
Το Τζαμί στη Μεγ. Χώρα
Γεφύρια
Φυσικές λίμνες
Τεχνητές λίμνες
 

Οι δρόμοι μιας πόλης είναι ένας από τους κατ' εξοχήν «τόπους» της συλλογικής μνήμης, «τόπους» διαρκείς και καθημερινούς, που περνούν γι' αυτό το λόγο απαρατήρητοι. Στην ουσία όμως επιτελούν την ίδια λειτουργία με τις προτομές, τα αγάλματα και τα μνημεία που τιμούν ιστορικά γεγονότα και ανώνυμους ή επώνυμους ήρωες. Είναι τα υλικά υποστηρίγματα της εθνικής πρωτίστως, αλλά δευτερευόντως, και της τοπικής μνήμης, η οποία ενισχύεται επιπλέον από τους περιοδικούς εορτασμούς, τις επετειακές εκδηλώσεις και τη δημόσια κανονικότητα του συμβολικού λόγου. Η κυκλική αυτή επανάληψη, πέρα από το στόχο της εγχάραξης αξιών και προτύπων συμπεριφοράς, υποδηλώνει αυτομάτως συνέχεια με το παρελθόν, όπως έδειξε πειστικά ο Ε. Hobsbawm στο βιβλίο του για την επινόηση της παράδοσης («The Invention of Tradition»). Συμβολίζει εξάλλου και εμπεδώνει την κοινωνική συνοχή ή την ταυτότητα ομάδων και κοινοτήτων, πραγματικών ή φαντασιακών (Χριστίνα Κουλούρη).

 

 
Νέα Εποχή © 2006  

Πρώτη σελίδα | Μνήμες | Εικόνες | Αξιοθέατα | Γειτονιές