Οι νέοι των graffiti

Ζούμε σε μια πόλη όπου, παρά την καταβαλλόμενη και καταβληθείσα προσπάθεια από την δημοτική μας αρχή, διαφημιστικές πινακίδες, πινακίδες με αναγγελίες πολιτιστικών  και πολιτικών εκδηλώσεων κλπ τοποθετούνται αυθαίρετα στα πιο απίθανα μέρη του κέντρου, σε πλατείες, σε τοίχους, σε στύλους του ηλεκτροφωτισμού, ακόμα και σε σηματοδότες της τροχαίας κίνησης. Οι περισσότερες κακότεχνες, σε σημείο να προσβάλλουν  την στοιχειώδη αισθητική αντίληψη. Ρύπανση δηλαδή του περιβάλλοντος στο όνομα της πληροφόρησης και του εμπορικού κέρδους. Αντίδραση σαυτή την κατάσταση, πραγματική ανάσα παρηγοριάς, είναι τα περισσότερα γκράφιτι των νέων μας που εμφανίστηκαν τα τελευταία χρόνια και εξακολουθούν να εμφανίζονται σε γυμνούς τοίχους οικοδομών με την άδεια ή και χωρίς αυτήν των ιδιοκτητών τους. Ανώνυμη, υγιής και άδολη αντίδραση σε στοιχεία της  μίζερης ζωής μας που μας πάνε πίσω.  Και δυστυχώς πρόσκαιρη, αφού οι ίδιοι οι τοίχοι δεν θα αντέξουν για πολύ την ζωγραφιά, εάν η αντίδραση των ιδιοκτητών δεν προλάβει να την καταστρέψει

Ο Αιτωλός

 

 

 Τα "Γκράφιτι" των νέων του Αγρινίου


      

Στους τοίχους σχολικών κτιρίων, καταστημάτων και σπιτιών έχουν από καιρό κάνει την εμφάνιση στο Αγρίνιο περίεργα γραφήματα-ζωγραφιές, με πολύχρωμα και ακατανόητα σχήματα, όπως οι δημοσιευόμενες φωτογραφίες από τοίχους της οδού Κύπρου και της παρόδου της οδού Μπαϊμπά. Οι περισσότεροι τα αγνοούν, άλλοι τα βλέπουν ως μορφές ρύπανσης ή ως φθορά της ιδιοκτησίας τους. Είναι τα λεγόμενα γκράφιτι. Στα Ελληνικά η λέξη Γκράφιτι μπορεί να αποδοθεί με τις λέξεις τοιχογράφημα ή  ακιδογράφημα. Η ξένη λέξη graffiti είναι στον πληθυντικό, ενώ στον ενικό γίνεται graffito. Στην ελληνική γλώσσα είναι συνηθέστερη η χρήση του γκράφιτι και στον ενικό και στον πληθυντικό (άκλιτο – ως ξένη λέξη). Μια λιγότερο συνηθισμένη ορθογραφία είναι η ελληνοποιημένη μορφή "γράφιτη", "γκράφιτο" ή άτονο: "γραφιτι", "γκραφιτο".

Τι σημαίνει όμως; Το γκράφιτι έχει καθιερωθεί πλέον ως εναλλακτική μορφή τέχνης που συναντάται σε περιοδικά, διαφημίσεις και, φυσικά, στο Διαδίκτυο. Εκπροσωπεί το αντιδραστικό πνεύμα των νεαρών καλλιτεχνών απέναντι στην επικρατούσα τάξη, ως μέσο εκφραστικής εκτόνωσης, αλλά και συνδέσμου με την ίδια την κουλτούρα τους. Πρόκειται για ένα είδος απρόβλεπτης και αντισυμβατικής εικαστικής παρέμβασης που αποσκοπεί να ταράξει τα λιμνάζοντα νερά του καλλιτεχνικού κόσμου. Τα μυστηριώδη πολύχρωμα σχέδια πρωτοεμφανίστηκαν στη χώρα μας το 1986-87 κυρίως πάνω στα βαγόνια των ΗΣΑΠ και του ΟΣΕ. Η κοινωνία τότε προτίμησε να διατηρήσει τις επιφυλάξεις της απέναντι στο πρωτόγνωρο αυτό φαινόμενο. Tα πρώτα διεθνή περιοδικά που κυκλοφόρησαν (βλ. το ολλανδικό “True colors” και το γερμανικό “Stylewars”) έβαλαν τη σπίθα στη φωτιά που θα ξέσπαγε μετέπειτα. Από τον Σεπτέμβριο του 1998 καθιερώθηκε ο θεσμός του Πανελλήνιου Φεστιβάλ Γκράφιτι με τη συνεργασία της Ελληνοαμερικανικής Ένωσης. Στα τέλη του ίδιου χρόνου κυκλοφόρησε ο πρώτος ολοκληρωμένος κατάλογος-λεύκωμα του ελληνικού γκράφιτι με επιμέλεια της κ. Νάντιας Αργυροπούλου, διευθύντριας Πολιτιστικού Προγραμματισμού στην Ελληνοαμερικανική Ένωση. Το καλοκαίρι του 2002 (22 Ιουνίου-21 Ιουλίου) πραγματοποιήθηκε το Φεστιβάλ Χρωμόπολις σε 10 πόλεις της Ελλάδας. Την περιοδεία διοργάνωσε το περιοδικό “Carpe Diem” με την υποστήριξη του υπουργείου Πολιτισμού στα πλαίσια της Πολιτιστικής Ολυμπιάδας (2001-2004). Οι καλλιτέχνες φιλοτέχνησαν κτίρια με θέματα εμπνευσμένα από τα ιδεώδη του Ολυμπισμού (φιλία, αλληλεγγύη, ειρήνη). Στο μεταξύ, κάθε χρόνο μακραίνει ο κατάλογος των διευθυντών σχολείων που εγκρίνουν την παρουσία του γκράφιτι, ενθαρρύνοντας την καλλιτεχνική απελευθέρωση των μαθητών.

Βλέποντας τα νεαρά παιδιά του Αγρινίου, κυρίως μαθητές, να ζωγραφίζουν στους τοίχους, δεν μπορεί κανείς παρά να θαυμάσει το μεράκι τους, τις γνώσεις τους πάνω στο τρόπο της δουλειάς που απαιτεί μια δημιουργία γκράφιτι. Επί πλέον είναι αξιοσημείωτη η ανιδιοτέλειά τους, αφού το αποτέλεσμα του κόπου τους όχι μόνο είναι ένα εφήμερο δημιούργημα, αλλά και ένα δημιούργημα που προορίζεται να μείνει ανώνυμο, εκτός ίσως από ένα κύκλο γνωστών.

Ι. Π. Βλασόπουλος.

ΕΙΚΟΝΕΣ...

INDEX

Τα νεοκλασικά
Τα πέτρινα
Οι καπναποθήκες
Οδός Παπαστράτου
Οδός Χαρ. Τρικούπη
Πλατεία Μπέλλου
Πλατεία Μαρίας Δημάδη
Η παρθένα του Σώχου
Το μνημείο των πεσόντων
Η Αγία Τριάδα του Μαύρικα
Η μονή Παναγίας Κατερινούς
Το μοναστήρι της Μυρτιάς
Το Τζαμί στη Μεγ. Χώρα
Γεφύρια
Φυσικές λίμνες
Τεχνητές λίμνες

Στην οδό Κοραή (απέναντι σχεδόν από τα ιατρεία του ΙΚΑ) ολόκληρη η πλευρά της πολυκατοικίας ζωγραφίστηκε. Αποτελεί ευχάριστη έκπληξη και παράδειγμα προς μίμηση

Νέα Εποχή 2006  

Πρώτη σελίδα | Μνήμες | Εικόνες | Αξιοθέατα | Γειτονιές