Ένα βιβλίο: "Το μυστήριο της Μυρτιάς"

Πρόκειται για ένα βιβλίο της Βησσαρίας Ζορμπά Ραμμοπούλου, που ευαισθητοποιεί τα παιδιά στην διάσωση της πολιτιστικής μας κληρονομιάς.

Αναφέρεται στην ιστορία τεσσάρων φίλων, συμμαθητών από την Αθήνα που φτάνουν κατακαλόκαιρο στην κατασκήνωση της Αγίας Σοφίας, έτοιμοι για περιπέτειες στην εξοχή αλλά καθόλου πρόθυμοι να στερηθούν κάποιες συνήθειες της πόλης.

Έτσι, η φύση γύρω από τη λίμνη της Τριχωνίδας τους φαίνεται μαγευτική ενώ ο Εσπερινός στο βυζαντινό μοναστήρι της Μυρτιάς μοιάζει βαρετή προοπτική. Η ξενάγηση όμως εκεί θα τους μεταφέρει με τρόπο μαγικό στη δόξα του Βυζαντίου, στις συντροφιές των περιπλανώμενων αγιογράφων της Τουρκοκρατίας, στις μάχες και στις πυρκαγιές της Γερμανικής Κατοχής.

Αλλά δεν είναι μονάχα το παρελθόν στοιχειωμένο από λεηλασίες και πυρές. Σύγχρονοι ''πειρατές'' βάζουν στο μάτι τα κειμήλια και οι τέσσερις φίλοι μέσα από ανεξερεύνητα λαγούμια θα οδηγηθούν στη λύση ενός μυστηρίου. Θα μάθουν έτσι από πρώτο χέρι να εκτιμούν τα ανεκτίμητα αλλά και να αναζητούν την περιπέτεια και τη δράση. Όχι μόνο στην οθόνη αλλά στη δική τους, την αληθινή ζωή.

 

 

 Ο ναός του μοναστηριού της Μυρτιάς


 

 

Ενα πολύ σπουδαίο βυζαντινό μνημείο που έχει ιστορία 1000 ετών, βρίσκεται  στην επαρχία Τριχωνίδας. Μετά την Μυρτιά, στο δρόμο Αγρινίου προς Θέρμο φαίνεται το Μοναστήρι της Μυρτιάς. Ο ναός του αποτελεί πράγματι βυζαντινό μνημείο.   Ο χώρος του ιερού του ήταν κατά τον 11ο - 12ο αιώνα μικρός ναός. Κατά τον 16ο αιώνα προσκολλήθηκε νεότερος σταυροειδής ναός στον οποίο και προστέθηκε νάρθηκας το 17ο αιώνα. Αξιοσημείωτο είναι ότι στο Ναό αυτόν η αγιογράφηση καλύπτει τη μεταβυζαντινή ζωγραφική τέχνη με παρουσία όλων των σχολών: Κρητική, Ηπειρωτική και λαϊκή τεχνοτροπία του 17ου και 18ου αιώνα. Ο Ναός είναι κατάγραφος με τοιχογραφίες του 12ου και αρχών 13ου αιώνα. Παλαιότερη παράσταση είναι της Θεοτόκου (12ος ή 13ος αιώνας). Η αγιογράφηση του κυρίως Ναού έγινε το έτος 1539. Η καμάρα και η αψίδα του σημερινού ιερού αγιογραφήθηκαν από τον ζωγράφο Διγενή Ξένο, το 1491, με το πνεύμα της Κρητικής σχολής. Στην εποχή της τουρκοκρατίας ήταν κέντρο παιδείας.  Κειμήλια της Μονής αποτελούν η Θεοτόκος η οδηγήτρια (τέμπερα σε στοκαρισμένο πανί σε ξύλο), η Κοίμηση της Θεοτόκου (τέμπερα σε στοκαρισμένο πανί σε ξύλο), ο επιτάφιος (κεντημένος πάνω σε βαθύ βυσσινί βελούδο), Καλύμματα Αγίου Ποτηρίου (σε Βυσσινόχρωμο βελούδο, σταυροειδές), Θυμιατήριο (σε ασήμι σφυρήλατο, φουσκωτό, διάτρητο), Δέηση και Άγιοι (τέμπερα σε στοκαρισμένο ξύλο), Αγία Βαρβάρα και Άγιος Σάββας (τέμπερα σε στοκαρισμένο ξύλο), Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος και Άγιος Αντώνιος (λάδι σε προετοιμασία υφάσματος σε ξύλο).


 

 

 

 

ΑΛΛΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ

Τα νεοκλασικά του Αγρινίου
Τα πέτρινα
Οι καπναποθήκες
Η οδός Παπαστράτου
Η οδός Χαρ. Τρικούπη
Η πλατεία Μπέλλου
Η παρθένα του Σώχου
Το μνημείο των πεσόντων
Η Αγία Τριάδα του Μαύρικα
Η μονή Παναγίας Κατερινούς
Το μοναστήρι της Μυρτιάς
Το Τζαμί στη Μεγ. Χώρα
Γεφύρια
Φυσικές λίμνες
Τεχνητές λίμνες
Νέα Εποχή 2006 

Πρώτη σελίδα | Μνήμες | Εικόνες | Αξιοθέατα | Γειτονιές