Αρχείο ειδήσεων...

Η εφημερίδα μας....


 

Αξιοθέατα

Η Κλεισούρα της Αιτωλοακαρνανίας

Μια εντυπωσιακή περιοχή της Αιτωλοακαρνανίας (που αναδεικνύει και την ποικιλομορφία του τόπου αυτού), 15 χιλιόμετρα από το Αγρίνιο, είναι το φαράγγι της Κλεισούρας, ανάμεσα από την οποία περνάει ο εθνικός δρόμος Αντιρρίου Αγρινίου. Εκεί όπου σχηματίζεται γωνία, στη δεξιά πλευρά κατευθυνόμενοι προς Αγρίνιο, στο τέρμα της ανηφόρας, το φαράγγι σχηματίζει μεγάλο λούκι ή τομή, το οποίο είναι βατό και χρησιμοποιούνταν παλαιότερα από κτηνοτρόφους.

Στο σημείο της αφετηρίας υπάρχει χώρος στάθμευσης της εθνικής οδού, κιόσκι ξύλινο του δασαρχείου, μικρό αλσύλιο με πεύκα κάτω από τα γκρεμνά και συχνά εκεί υπάρχει αυτοκινούμενη καντίνα. Τοίχοι ασβεστόλιθων περισσότερο από 150m οι υψηλοί, γκρίζοι και πορτοκαλιοί υψώνονται και στις δύο πλευρές του δρόμου. Πολλοί από αυτούς   φαίνονται κακής ποιότητας βράχοι, άλλοι καταδεικνύουν τους τεράστιους σταλακτίτες ψηλά επάνω στο φαράγγι. Σκαρφαλωμένο στΗ μια πλευρά του είναι το εκκλησάκι της Παναγίας της Ελεούσας.

Το φαράγγι έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για αναρριχήσεις. Όπως λέγεται από τους ασχολούμενους με το άθλημα της αναρρίχησης    οι καλύτερες εποχές για σκαρφάλωμα στην Κλεισούρα είναι η άνοιξη και το φθινόπωρο. Επίσης ενδείκνυται και για το χειμώνα εκτός των πολύ βροχερών περιόδων, οπότε τα σταλακτιτικά μπορεί να τρέχουν νερό από το εσωτερικό τους, και τα απογεύματα του καλοκαιριού εκτός των υψηλών θερμοκρασιών.

Ωστόσο είναι το καλλίτερο πεδίο στην Ελλάδα για αναρρίχηση υπό βροχή, λόγω της ακραίας έκφρασης του δίπτυχου "minimum πρόσβαση - maximum άρνηση

Η χλωρίδα...

Image:Yellow star thistle.jpg

Από τα είδη χλωρίδας που απαντώνται στην Κλεισούρα είναι: η ενδημική Centaurea sp, είδος βραχόφυτου με παγκόσμια εξάπλωση μόνο εκεί και στα βράχια των Μαύρων Βουνών απέναντι στη Χερσόνησο του Άραξου στην Αχαΐα, συστάδες αιωνόβιες Κουτσουπιές και Μελικουκιές μέσα στο φαράγγι. Δάση με υπεραιωνόβιες και  πλατύφυλλες βελανιδιές στο 2ο ήμισυ της διαδρομής. Από τα είδη ορνιθοπανίδας έχουν εντοπιστεί 12 είδη αρπακτικών πουλιών (τα 8 φωλιάζουν) στη διαδρομή.


Το εκκλησάκι

Το εκκλησάκι της Παναγίας της Ελεούσας, (φωτογραφία του κ. Κωνσταντίνου Πεφάνη) που είναι σφηνωμένο στο βράχο, εορτάζει την εορτή της Ζωοδόχου Πηγής και γίνεται ένα πανηγύρι που είναι γνωστό από τους κατοίκους των γύρω περιοχών οι οποίοι έρχονται τότε να προσκυνήσουν. Στο χαμηλό πλάτωμα το νεότευκτο μοναστήρι και πλάι οι προτομές του Κοσμά Αιτωλού και του τραγικού Γιάννη Γούναρη που εμόνασεν εκεί μετά την Απελευθέρωση..

 

 

Έγραψαν για την Κλεισούρα..

Ο Φραγκίσκος Πουκεβίλ που πέρασε στην περιοχή στο "Ταξίδι στην Ελλάδα" γράφει για την περιοχή. "Αυτή είναι η περιοχή που δημιούργησε η φύση για να γίνει μια μέρα το φρούριο των Αιτωλών και το καταφύγιό τους. Το επισημαίνουμε τώρα, χωρίς φόβο να προδώσουμε το μυστικό των καταφυγίων που σχημάτισαν οι ουρανοί για να γλιτώσουν τους χριστιανούς από τις βαρβαρικές επιθέσεις". Και συνεχίζει ο Πουκεβίλ σ' άλλο σημείο του Οδοιπορικού του. "Στα γύρω μέρη αυτού του στενού, που η σιωπή του έσπαζε μόνο από το τραγούδι του φλώρου, της γαλιάντρας και του σπίνου... Οι οδηγοί μου έδειξαν στην αντίθετη πλευρά αυτής της χαράδρας τις βίγλες των ληστών, οι οποίοι, από τότε που καταστράφηκαν τα δένδρα πίσω από τα οποία κρύβονταν σχημάτιζαν ταμπούρια με σωρούς λίθων, πίσω από τα οποία πυροβολούσαν τους ταξιδιώτες. Μ' έτρωγε συνέχεια κρυφή ανησυχία, βλέποντας τους κρημνούς που μας τριγύριζαν. Τελικά μετά από τρία τέταρτα της ώρας κόπο, φθάσαμε στο υψηλότερο σημείο, απ' όπου είδα τη θάλασσα, το νησί και την πόλη Ανατολικό (Αιτωλικό). Όσο μπορούσε ν' απλωθεί το βλέμμα μου παρατήρησα και γρήγορα διαπίστωσα από κοντά πως το όρος Αράκυνθος εκτείνεται από τον Εύηνο ως κάτω από το Αγγελόκαστρο, όπου σβήνει με ελαφρά επικλινείς πλαγιές σε απόσταση πέντε περίπου χιλιομέτρων από την αριστερή όχθη του Αχελώου".

Ο Δημήτριος Βικέλας, στο Οδοιπορικό του "Από Νικοπόλεως εις Ολυμπίαν"  (1884) γράφει: "Μετά την διάβασιν του έλους, (των λιμνών Τριχωνίδας-Λυσιμαχίας) η οδός στρέφουσα προς τα δεξιά παρακολουθεί τους πρόποδας του όρους Ζυγού, αποτόμως υψομένου υπεράνω των δύο λιμνών έπειτα δε, κάμπτουσα προς τ' αριστερά εισέρχεται εις σειράν στενών φαράγγων, αίτινες απολήγουν εις την περιώνυμον Κλεισούραν, τα Κύκνεια Τέμπη των αρχαίων. Αι πετρώδεις πλευραί του σχιστού όρους υψούνται αποτόμως εκατέρωθεν ως τοίχοι υπερμεγέθεις, από δε του βάθους, οπόθεν βλέπεις επί των βράχων τα σημεία της βροχής και των ανέμων, φαντάζεσαι ότι προσφάτος τις υποχθόνιος κλονισμός τους διέρρηξε και τους ήνοιξε. Στενή λωρίς ουρανού κυανού χωρίζει υπεράνω της κεφαλής σου το χάσμα, που και που δε διασχίζει τον αέρα, εκεί υψηλά, γύψ πλατυπτέρυγος ή ταχύς ιέραξ, εις τα υπέρυθρα άκρα των βράχων διακρίνεις μόλις τας οπάς όπου έχουν τα όρνεα τας φωλεάς των.

 

Νέα Εποχή 2006 

Πρώτη σελίδα | Μνήμες | Εικόνες | Αξιοθέατα | Γειτονιές